ADVERTISING
Κυριακή 22-09-19
Μήνυμα προς γονείς ΛΟΑΤΙ ατόμων

27 Μαΐου 2017 - 09:02

Μήνυμα προς γονείς ΛΟΑΤΙ ατόμων

Κέιμενο απο γονείς ΛΟΑΤΙ παιδιού

«Μας έχει ζητηθεί να πούμε κάτι για τη δική μας εμπειρία με τον ομοφυλόφιλο γιο μας. Πιστεύουμε ότι όλοι περάσαμε κάποιες δύσκολες έως πολύ δύσκολες ή ακόμη τραγικές καταστάσεις. Πώς το μάθαμε, πώς νιώσαμε, πώς αντιδράσαμε, πώς το αντιμετωπίσαμε, και πολλά άλλα Πώς; Αλλά και ένα μεγάλο ερώτημα να βασανίζει όλους τους γονείς. ΓΙΑΤΙ; Γιατί να συμβεί σε μας; τι κάναμε λάθος;

Το κτύπημα είναι μεγάλο, πολύ μεγάλο, πάρα πολύ μεγάλο, τραγικά μεγάλο. Τόσο μεγάλο που απειλεί την ίδια μας την ύπαρξη. Και κάτω από τέτοιες συνθήκες δεν σκεφτόμαστε τίποτε άλλο παρά το πώς θα ξεφύγουμε από τον μεγάλο κίνδυνο. Και ξεκινούν οι ψυχολόγοι, οι παπάδες, οι συγγενείς τη δική τους προσπάθεια να μας βοηθήσουν, να βοηθήσουν εμάς και τα παιδιά μας. Όλοι με τη δική τους καλή διάθεση και επαγγελματική, θρησκευτική και κοινωνική κατάρτιση.

Να μην το μάθουν οι παππούδες γιατί δεν θα το αντέξουν, να μην το πούμε στην οικογένεια για να μην τους πληγώσουμε, να μην το μάθουν οι φίλοι γιατί θα στενοχωρηθούν, να μην το μάθουν οι ξένοι γιατί θα γίνουμε ρεζίλι.

Και όλα αυτά τα συναισθήματα που μας στενοχωρούν και μας κάνουν να κλαίμε, είναι τόσο, μα τόσο βασανιστικά. Αλλά και ανθρώπινα. Αλλά και τόσο δυνατά που θολώνουν το νου μας. Και ένα μυαλό θολωμένο δεν μπορεί να σκεφτεί σωστά.

Ξεχνούμε το πιο σημαντικό για μας θέμα. Το παιδί μας. Πώς νιώθει αυτό το παιδί, πώς ένιωθε το παιδί μας όλα τα χρόνια που βίωνε κάτι που εμείς δεν ξέραμε; Που ένιωθε διαφορετικό από αυτό που αναμέναμε; Δεν το ρωτήσαμε αν ένιωθε μοναξιά, αν ένιωθε να βρίσκεται σε αδιέξοδο, αν ένιωθε ενοχές, αν ένιωθε αμαρτωλό, αν ένιωθε αβοήθητο, αν έφτανε σε απόγνωση, αν ένιωθε απόρριψη. Δεν το ρωτήσαμε αν χρειάζεται τη βοήθεια μας, αν χρειάζεται να το ακούσουμε.

Όλα αυτά μας έχουν απασχολήσει τα τελευταία χρόνια, μετά που μάθαμε για το διαφορετικό προσανατολισμό του παιδιού μας. Είκοσι και χρόνια μετά, βρίσκουμε ότι πρέπει να απολογηθούμε στο παιδί μας, και σε όλα τα άλλα παιδιά που πέρασαν και περνούν τα ίδια βάσανα, για όλα όσα δεν κάναμε για να τους προσφέρουμε μια ομαλή κοινωνική ζωή.

Να απολογηθούμε που δημιουργήσαμε ένα βρυκολακιασμένο φάντασμα που τρέφεται με τις τρυφερές ψυχούλες τους. Εμείς οι γονείς που αποτελούμε την σημερινή ένοχη κοινωνία, σαν νέοι ηττημένοι από το Μίνωα Αθηναίοι, στέλνουμε τα παιδιά μας βορά στο μινωταυρικό βρυκόλακα. Εμείς που αδιαμαρτύρητα επιτρέπουμε τις θρησκευτικές μας αρχές να στέλνουν στο πυρ το εξώτερο τα παιδιά μας σαν αμαρτωλούς. Εμείς που ντρεπόμαστε να μιλήσουμε για τα παιδιά μας γιατί ενδόμυχα πιστεύουμε ότι «αυτό που κάνουν» είναι κακό και παραφύσει.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να απαλλάξουμε τα παιδιά μας από αυτό το φάντασμα. Ο τρόπος είναι εύκολος, ας αρχίσουμε να μιλάμε για τα παιδιά μας όπως και πρώτα. Να λέμε πόσο περήφανοι και τυχεροί είμαστε που έχουμε τέτοια παιδιά. Ας μην σιωπούμε, ας μην κρυβόμαστε σε απόμερες γωνιές. Ας το φωνάζουμε συνέχεια και ανοικτά σε όλους. Αυτά τα παιδιά είναι κανονικά παιδιά όπως όλα τα άλλα. Ας προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε, για όλους, μια νέα υγιή κοινωνία χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς φαντάσματα.»

 

Έρρωσθε και ευδαιμονείτε

 

Ιωάννα & Ανδρέας Μαυρομιχάλης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ό,τι νεότερο!
 
ADVERTISING
Τα πιο διαβασμένα
ADVERTISING
ADVERTISING