ADVERTISING
Κυριακή 01-08-21
Ελίτα Μιχαηλίδου-Τα γενέθλια είναι ηλικιακή γιορτή

26 Απριλίου 2021 - 08:54

Ελίτα Μιχαηλίδου-Τα γενέθλια είναι ηλικιακή γιορτή

Τα γενέθλια είναι ηλικιακή γιορτή

Οι χαμένες ευκαιρίες. Οι δρόμοι που δεν ακολουθήσαμε. Οι διασταυρώσεις που ακύρωσαν (για ένα διάστημα) το μεγάλο ταξίδι. Οι αποφάσεις που καθυστερήσαμε να πάρουμε. Οι αλήθειες που δεν είδαμε. Τα μαθήματα που δεν πήραμε. Το περιττό και το παχύ ακάθαρτο συναίσθημα. Οι πνιγμένες στιγμές και οι πνιγμένες ευκαιρίες. Στο λίπος του συναισθήματος. Οι ακαθαρσίες. Ο εγωισμός. Οι περιττές επιθυμίες.

Κάθε κραυγή. Και επιπλέων οι βαθειες ανάσες αγωνίας του φόβου. Ο φόβος. Η ανημποριά του φόβου. Το πάγωμα. Και όλες οι ομίχλες... ένας αγωνας μέσα στο χάος και τόση μοναξιά -που είναι η μοναξιά , όταν αποδικοποιηται ως οι υπερβάσεις που δεν έκανες-έγκαιρα- και έπειτα: τα μικρά θαύματα, το βλέμμα παιδιού στο βλέμμα σου, η παρουσία φίλου στη ζωη σου, η ανέλπιστη πρόταση στο βιβλίο που διάβασες, φωτάκια σκόρπια, η μιμόζα, το γιασεμί, το άγριο τριαντάφυλλο, ένα κομμάτι καρπασιας, χάδι (αληθινής) μάνας, όταν σταθηκες μπροστά σε γκρεμους και εκανες σαλτα, όταν περπατησες σε ναρκοπέδια και εκπυσσοκροτηθηκες, όταν τελικά κάηκες αλλά είδες ότι διαρκείς- μόνο έτσι διαρκείς- όταν ένα καρβουνάκι τελικά ήταν το διαμάντι σου και ένα μεταποιημένο μόριο σκόνης, το μαργαριτάρι σου, που αν τα δεις όλα αυτά κάθετα - στο βαθος τους όχι στο ευρος τους- ως επιτομή και όχι ως αλληλουχία- δίνουν ένα Αρθροισμα σε κήπο.


Ο ιδιωτικός σου κήπος.

Που συμβαίνει άμα αποσύρεις την αυτολυπη, το τραύμα, τον εγωισμό, το θυμό, την πίκρα, κυρίως κάθε έπαρση, την αδυναμία, τον εαυτό - σε όλες τις παραλλαγές του ως Θηρίο- συμβαίνει λοιπόν αυτό για τον οποίο αγωνίστηκες αλλά δεν το ήξερες... την ελευθέρωση από τον εαυτό. Τον κάτω εαυτό. Επιτέλους τον γδύνεσαι.

Τις αλυσίδες που ροκάνισες. Τις συγνώμη που άρθρωσες. Και τις συγνώμη που δέχτηκες. Την κατανόηση που άπλωσες. Το λυτρωμό της σκιάς και της προσμονής. Το λυτρωμό της ελπίδας αλλά με χαρά, μια χαρά δίχως ελπίδα.
Της αποδοχής. Αυτού που δεν ξέρεις εσύ και αυτού που δεν γνωρίζουν και οι άλλοι. Το ατέρμονο παιγνίδι της ύλης μέσα στο πνεύμα σου (αν το θες) η, το ορισμένο ταξίδι του πνεύματος μέσα στην ύλη, με δίχως ηλιακό χρόνο- αλλά σε αστραπιαίο χρόνο, (και πάλι αν το θες).


Και δεν το λες «γενέθλια», αλλά αναγέννηση.

Με το καρβουνακι (διαμάντι σου) με την μεταποιημενη ακαθαρσία (μαργαριτάρι σου) και την επιτομή- ιδιωτικό κήπο- κάθετο μέσα στη ζωη- που δεν χρειάζεται ούτε θα θέλει να τα μοιραστεί κανείς μαζί σου. Επειδή δε θα μπορεί.

Ο καθεις και το τραγούδι του.
Ο καθεις και το ταξίδι του. Η αποποιηση του. Η ακτημοσυνη του. Η παράταση και τα λοξοδρομια του. Τα φωτάκια στο δρόμο και η επιλογή του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ό,τι νεότερο!
 
Τα πιο διαβασμένα