ADVERTISING
Παρασκευή 22-10-21
Ελίτα Μιχαηλίδου: Χρειάζονται αληθινοί άνθρωποι και όχι σταρ η λεφτάδες

Από Ελίτα Μιχαηλίδου / 01 Σεπτεμβρίου 2021 - 12:53

Ελίτα Μιχαηλίδου: Χρειάζονται αληθινοί άνθρωποι και όχι σταρ η λεφτάδες

Το νόημα της φήμης και της δόξας πρέπει να επαναπροσδιοριστεί.

Οι άνθρωποι, δείχνουν το αληθινό τους πρόσωπο στην κρίση: Πανδημία, Αμμόχωστος, λίγο πριν από αυτά, τα μνημόνια, οικονομική δυσχέρεια, αναποτελεσματικές επιτροπές διερεύνησης και ένα σωρό άλλα. 

Επιπλοκές.

Και ερχόμαστε στο θέμα της εικόνας, μιας και διανύουμε την εποχή «αυτού που φαίνεται»: Κάποιοι έχουν στήσει επιχείρηση με την «εικόνα». Πουλούν ναρκισσισμό αλλά συγχρόνως, και εξωραΐζουν. Κακές συμπεριφορές, κακά χαμόγελα, πράξεις ανίερες η ελλιπείς ενώ το πλήθος αμολάει τα likes σε αυτόν που έχει το λούστρο. Λούστρο, που θαρρείς και είναι έτσι η αληθινή ζωή. Σαν διαφήμιση κατά της τερηδόνας. Με τακτοποιημένα ακόμα και τα «κύματα» σε μια σειρά από ενδιαφέροντα (πάντα ακριβοπληρωμένα) λούστρα.

«Ο κυνισμός των πολύ πλούσιων είναι συχνά ελεεινός. Και ο κυνισμός των ανθρώπων που από καραμπόλες τύχης, ταλέντου και δουλειάς έγιναν πρότυπα, είναι επικίνδυνος. Αν την ώρα που καίγεται το σύμπαν, τα «πρότυπα», τρομάρα τους, μεθυσμένα μέσα στη δόξα και τον αιφνίδιο πλούτο, απλώς γράφουν την κοινωνία στα παλιά τους τα παπούτσια, φάτσα φόρα μάλιστα, μη και δεν το καταλάβαμε· κάνοντας αχαλίνωτες δηλώσεις, ή επιδεικνύοντας τα σύμβολα του πλούτου τους, σαν λιμασμένοι ράπερς – τότε, κάτι άρρωστο συμβαίνει με την επονομαζόμενη «ελίτ». Μήπως δεν είναι τόσο «ελίτ» εντέλει; Ειδικά σε αυτές τις νέες, αδιανόητες καταστάσεις που ζει ο κόσμος (που απαιτούν νέα γνώση, επιστημοσύνη και κυρίως συνεργασία), ποιος έχει ανάγκη έναν ακόμη εγωπαθή κάγκουρα να του τρίβεται στη μούρη»; Γράφει ο υπέροχος Στάθης Τσαγκαρουσιάνος και συνεχίζει:

«Στα χρόνια της παχιάς λήθης, που άγνωρα κι ακατάσχετα σπαταλάγαμε τον κόσμο, ίσως και να είχαν πλάκα καρικατούρες σαν τη Γιάννα, νάρκισσοι σαν τον Γιάνης, ανόητοι σαν τον Τσιτσιπά. (Που σε έναν παροξυσμό ανευθυνότητας υπερασπίζεται την απόφασή του να μην εμβολιαστεί, «επειδή είναι νέος, έχει καλή ανοσία ως αθλητής, δεν είναι υποχρεωτικό» και τα λοιπά, αδιαφορώντας αν κολλήσει ηλικιωμένους και ευπαθείς (πρόβλημά τους! Ας πρόσεχαν! Ας μη τον πλησίαζαν!) Αλλά τώρα το λίπος κάηκε. Η ανθρωπότητα ή θα σωθεί όλη μαζί, ή θα γίνει σκόνη. Χρειάζονται σοβαροί άνθρωποι, όχι σκέτοι λεφτάδες ούτε σκέτοι σταρ. Αλλά το νόημα της φήμης και της δόξας θα επαναπροσδιοριστεί…

Οι άνθρωποι της δύναμης που περιφρονούν την κοινωνία θα περιφρονηθούν.

Θα φανούν αστείοι, λίγοι, θα κουράσουν – έτσι όπως τραβάνε την κοινωνία απ’ το μανίκι, αφού μόνο στα μάτια της μπορεί να καθρεφτιστεί ο ατομικός τους θρίαμβος. 

Και η κοινωνία θα στραφεί και θα τιμήσει όσους τιμούν τη γη όπου γεννήθηκαν.

Όσους έχουνε μέτρο κι ωραίο ίσκιο, χωρίς να σπαταλάνε αστόχαστα τη δύναμή τους στα μπουζουξίδικα των Μακάρων.

Θα εκτιμήσει όσους έχουν επαφή με το πολιτικό αίτημα της νέας εποχής – που λέει ότι δεν υπάρχει πια Τέχνη, Αισθητική, Επιχείρηση, Αθλητισμός, ανθρώπινη πράξη γενικώς, που να αξίζει τον σεβασμό μας, αν προηγουμένως καθένα από αυτά δεν συνομιλεί με την Ανάγκη της ιστορικής στιγμής: τη διάσωση του Περιβάλλοντος, τις ατομικές ελευθερίες, την κοινωνική ισότητα…»

Ως επίλογο, θα ήθελα να προσθέσω το εξής: Σήμερα έχει αξία να υπερασπίζεσαι τον ΑΝΘΡΩΠΟ και να τον υποστηρίζεις μπροστά στα συστήματα εκμετάλλευσης που ξεπηδούν από παντού.

Κυρίως από την άγνοια αλλά, και από τις σειρήνες… Κανένας Οδυσσέας δεν έφτασε σε καμία Ιθάκη με αυτές!

Αληθινότητα, εύχομαι. Ποιότητα. Κοινωνική έγνοια. Σεβασμό στον Άλλον. Και σεβασμό, μεγάλο σεβασμό στην πραγματικότητα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ό,τι νεότερο!
 
Τα πιο διαβασμένα