ADVERTISING
Σάββατο 17-04-21
Συνέντευξη Σατσιά: “Η ήττα μπορεί να διδάξει περισσότερα πράγματα από τη νίκη”

Από Δημήτρης Μπασμπαρέλας / 22 Μαρτίου 2021 - 09:05

Συνέντευξη Σατσιά: “Η ήττα μπορεί να διδάξει περισσότερα πράγματα από τη νίκη”

Μαρίνος Σατσιάς… Το όνομά του; Συνώνυμο με τη λέξη “πάθος”. Ηγετική φυσιογνωμία και ποδοσφαιριστής “θρύλος”.

Φόρεσε για 19 ολόκληρα χρόνια τη φανέλα του ΑΠΟΕΛ, ενώ έπαιξε και 65 φορές με την εθνική ομάδα.

“Ταύρος” στο γήπεδο, ο οποίος έδινε τα πάντα για την ομάδα. Τα τελευταία χρόνια ο Μαρίνος Σάτσιας ακολουθεί τον δρόμο της προπονητικής. Μέχρι πρότινος ήταν μάλιστα στον πάγκο του Ερμή Αραδίππου.

Ο 42χρονος τεχνικός, γεννημένος στη Λευκωσία, παραχώρησε εφ’ όλης της ύλης αποκλειστική συνέντευξη στο “ElTopia.com.cy”.

Το ποδόσφαιρο, η προπονητική, η περηφάνια για τον γιο του, Γιάννη, η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του και η απόλυτη ποδοσφαιρική στιγμή στο Μπερναμπέου κόντρα στη Ρεάλ.

Ολα αυτά σε μία μεγάλη, απολαυστική και εκ βαθέων συνέντευξη, με έναν άνθρωπο, ο οποίος έγραψε και συνεχίζει να γράφει με “χρυσά” γράμματα ιστορία στο κυπριακό ποδόσφαιρο.




“Εδωσα πάρα πολλά…”

- Κόουτς, καταρχάς θα ήθελες να κάνεις σχόλιο για την αποχώρησή σου από την τεχνική ηγεσία του Ερμή Αραδίππου;

“Νιώθω απογοητευμένος και στεναχωρημένος, γιατί η ομάδα έπαιζε καλό ποδόσφαιρο και η συγκομιδή των βαθμών θεωρώ ότι ήταν καλή. Σε τέτοιες καταστάσεις αυτός, που φταίει πάντα είναι ο προπονητής. Μέσα από τα λάθη μας θα πρέπει να δυναμώνουμε και να προχωράμε”.

- Τι δεν πήγε καλά; Τι έφταιξε;

“Εδωσα πάρα πολλά και αφιέρωσα πολλές ώρες για να βρίσκεται η ομάδα σε ένα πολύ καλό επίπεδο, αλλά δυστυχώς στο τελευταίο μας παιχνίδι κόντρα στην Ενωση δεν καταφέραμε να κερδίσουμε και έτσι ο πρόεδρος θεώρησε ότι πρέπει να γίνει η αλλαγή”.

“Οταν παίξαμε με τη Ρεάλ στο Μπερναμπέου”

- Από ποδοσφαιριστής, προπονητής. Πόσο εύκολη είναι τελικά η μετάβαση;

“Η μετάβαση μόνο εύκολη δεν είναι. Θεωρώ ότι ο προπονητής έχει πολλές ευθύνες, διότι η ομάδα βασίζεται στις γνώσεις του. Απλά, από το 1997, από την πρώτη κιόλας προετοιμασία, άρχισα και έγραφα όλες τις προετοιμασίες. Κατέγραφα ασκήσεις, που με κέντριζαν το ενδιαφέρον. Ετσι, προετοίμαζα τον εαυτό μου για την προπονητική. Πριν σταματήσω μάλιστα το ποδόσφαιρο κατάφερα και ολοκλήρωσα το Πανεπιστήμιο στον κλάδο της επιστήμης του αθλητισμού (BSC Sports Science) με άριστα”.

- Είναι πιο δύσκολο να είστε στον πάγκο, απ’ ότι στο γήπεδο;

“Η προπονητική είναι σαφώς πιο δύσκολη. Περιλαμβάνει πολλούς τομείς μαζί, όπως ψυχολογία, εκμάθηση, καθοδήγηση, ηγετικές ικανότητες, αλλά και χειρισμό σε δύσκολες καταστάσεις”.


- Εχετε φάει με το... κουτάλι τα γήπεδα. Πόσο βοηθά εντέλει έναν προπονητή η εμπειρία εντός γηπέδων;

“Παίζει σίγουρα σημαντικό και συνάμα καθοριστικό ρόλο. Γνωρίζεις τι θα αντιμετωπίσεις, σε καταστάσεις δύσκολες και ειδικότερα αν αγωνιζόσουν σε ομάδες με πρωταγωνιστικό ρόλο.

Επίσης, σημαντικός παράγοντας είναι τα αποδυτήρια, οι ποδοσφαιριστές, αλλά και οι παράγοντες της ομάδας. Μέσα απ’ όλα αυτά γίνεσαι πιο έμπειρος και μπορούν να σε βοηθήσουν στο έπακρο”.

- Ποια στιγμή δεν θα ξεχάσετε ποτέ από την καριέρα σας ως ποδοσφαιριστής;

“Οταν παίξαμε με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου, για τα προημιτελικά του Champions League, στο δεύτερο παιχνίδι, τον επαναληπτικό, το 2011-12. Ηταν μοναδική ποδοσφαιρική στιγμή”.




“Πανεπιστήμιο το ΑΠΟΕΛ”

- Ποια ιστορία θα θέλατε να διηγηθείτε ή έχετε πει στα παιδιά σας σχετικά με το ποδόσφαιρο;

“Το ποδόσφαιρο μου πρόσφερε σχεδόν τα πάντα. Αυτό που κρατώ και θα λέω στα παιδιά μου είναι ότι το ποδόσφαιρο ίσον αθλητισμός και υγεία. “Νους υγιής εν σώματι υγιή”.

Πρέπει να προτρέπουμε τα παιδιά μας στον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο, δίχως όμως να τα πιέζουμε και να τα προωθούμε σε μεγαλεία. Αλλο βέβαια είναι η άθληση και άλλο ο επαγγελματικός αθλητισμός σε πρωταγωνιστικό επίπεδο, ο πρωταθλητισμός.

Πιστεύω, ότι είναι σημαντικό να ωθήσουμε τα παιδιά μας στο ποδόσφαιρο, με σκοπό να κοινωνικοποιηθούν, να μάθουν κανόνες, να συνεργάζονται και να πειθαρχούν, γιατί η ζωή μας χρειάζεται θυσίες και πειθαρχία”.

-Πώς και δεν φύγατε ποτέ από το ΑΠΟΕΛ ως ποδοσφαιριστής; Ησασταν 19 χρόνια. Πλέον, δεν είναι και πολύ σύνηθες φαινόμενο…

“Πήγα στο ΑΠΟΕΛ σε ηλικία 17 ετών, με πολλά όνειρα και φιλοδοξίες. Το ΑΠΟΕΛ μου έμαθε και με δίδαξε πολλά. Ηταν πανεπιστήμιο.

Μου έδωσε την ευκαιρία να αναδείξω το ταλέντό μου και με τα χρόνια να γίνω ηγέτης και αρχηγός της ομάδας. Θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο, γιατί πέτυχα αυτό, το οποίο ονειρευόμουν από μικρό παιδί, να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στην αγαπημένη μου ομάδα”.

- Είχατε, πάντως, προτάσεις να παίξετε εκτός Κύπρου. Τι συνέβη;

“Ναι, είναι αλήθεια ότι είχα προτάσεις να φύγω, αλλά πάντα κάτι γινόταν την τελευταία στιγμή και έμενα. Ηταν να πάω στην Μακάμπι Τελ Αβίβ, στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, αλλά και στην Ελβετία για λογαριασμό της Γιουνγκ Μπόις”.

- Θέλετε να μπείτε σε λεπτομέρειες;

“Η Μακάμπι με είχε δει τότε σε παιχνίδι της εθνικής, ήταν για την Κ21. Ημουν 20 χρονών. Είχε κάνει δυνατή πρόταση. Αν θυμάμαι καλά ήταν 230.000 λίρες, αλλά το ΑΠΟΕΛ δεν δέχθηκε. Δεν με παραχώρησε.

Η επόμενη ομάδα ήταν ο Ηρακλής. Είχε τελειώσει το συμβόλαιό μου, ήμουν 23 ετών τότε, συμφωνήσαμε σε όλα και γύρισα στην Κύπρο. Είπα τη γυναίκα μου ‘ετοίμασε τα πράγματα, φεύγουμε για Θεσσαλονίκη’. Ηταν όλα συμφωνημένα. Ωστόσο, ξαφνικά, χωρίς να ξέρω τι συνέβη τελικά, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ η συμφωνία. Ετσι, έμεινα ξανά.

Μετά, ήταν η Γιουνγκ Μπόις από την Ελβετία. Ημουν στα 27 τότε. Από προπονητή, που γνώρισα στην Κύπρο και είχε πάει στην Ελβετία. Με πήρε τηλέφωνο, ωστόσο δυστυχώς εγώ δεν πήγα. Εκρινα ότι δεν ήταν συμφέρουσα πρόταση, αλλά πιστεύω ότι έκανα τότε λάθος.

Βέβαια, φαίνεται, ότι κάτι ήξερε ο Θεός. Μου βγήκε σε καλό, γιατί ακολούθησε η εκπληκτική πορεία, την οποία κάναμε με το ΑΠΟΕΛ στο Champions League, όταν φτάσαμε ως τα προημιτελικά και αποκλειστήκαμε από τη Ρεάλ Μαδρίτης”.


 
“Απερίγραπτα συναισθήματα”

- Ποια ήταν τα συναισθήματα για έναν νεαρό ποδοσφαιριστή να παίξει σε ομάδα, την οποία αγαπούσε από μικρός;

“Οι νεαροί και φιλόδοξοι ποδοσφαιριστές κατ’ εμένα πρέπει πρώτα να αγαπήσουν το άθλημα και να είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα για να πετύχουν τους στόχους τους.

Αν επιτευχθεί αυτό, τότε τα συναισθήματα είναι απερίγραπτα. Χαρά, άγχος, ανυπομονησία, ευτυχία και μεγάλη ικανοποίηση ότι οι στόχοι τους έγιναν πραγματικότητα”.

- Ποιον θεωρείτε κορυφαίο προπονητή αυτή τη στιγμή στον κόσμο και γιατί;

“Θεωρώ τον Γιούργκεν Κλοπ της Λίβερπουλ. Εχει συγκεκριμένο στυλ παιχνιδιού, είχε σταθερή απόδοση για μεγάλο χρονικό διάστημα, την περίοδο που κατέκτησε τον τίτλο και έχει δημιουργήσει στην κυριολεξία οικογένεια, με πολλή αγάπη. Εχει κάνει δουλειά και άλλαξε αναμφίβολα τον ρου της ιστορίας του συλλόγου”.

- Ποιον προπονητή θα θέλατε κάποια στιγμή να συναντήσετε;

“Τον Αντόνιο Κόντε της Ιντερ. Εκρηκτικός χαρακτήρας. Ζει κάθε λεπτό του αγώνα και θα ήθελα να γνωρίσω από κοντά τη συμπεριφορά του τόσο κατά τη διάρκεια των προπονήσεων όσο και κατά την ώρα των διαλέξεων στους παίκτες του”.

- Ποιος ήταν ο κορυφαίος τεχνικός, την περίοδο που αγωνιζόσασταν; Ποιος σας ενέπνευσε περισσότερο;

“Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν. Απ’ όλους τους προπονητές, προσπάθησα να πάρω κάτι θετικό. Ακόμη και το αρνητικό, αυτή τη στιγμή με βοηθά να κατανοήσω ορισμένες καταστάσεις πιο εύκολα”.

- Μικρός είχατε ποδοσφαιρικά πρότυπα;

“Βεβαίως. Είχα τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Μου άρεσε πάντα ο τρόπος, με τον οποίο προσέγγιζε τον αγώνα. Απρόβλεπτος, διεισδυτικός, ευφυής και πραγματικά κέρδιζε μία ομάδα μόνος του”.

- Ποιο ήταν το ίνδαλμα σας;

“Ινδαλμα είχα τον Γκάρι Λίνεκερ. Οταν έπαιζε στην Τότεναμ. Ηγέτης, σεμνός, αθόρυβος, αλλά ιδιαίτερος ποδοσφαιριστής”.

- Καλύτερος συμπαίκτης για τη θέση, την οποία αγωνιζόσασταν;

“Δεν θα έλεγα μόνο έναν. Μπορώ να πω με βεβαιότητα τον Χρύση Μιχαήλ. Τους Ελιο Πίντο και Νούνο Μοράις, αλλά και τον Κωνσταντίνο Μακρίδη”.

- Πιο δύσκολος αντίπαλος;

“Πάντα το ντέρμπι των αιωνίων ήταν τα δυσκολότερα. Αρα, επιλέγω την Ομόνοια”.




“Κέρδισα τον σεβασμό και την εντιμότητα”

- Τι πρέπει να έχει ένας καλός αμυντικός χαφ;

“Στην εποχή, που ζούμε τώρα, όπου το ποδόσφαιρο είναι πιο απαιτητικό, πρέπει να έχει καλή αντίληψη του χώρου, να είναι δημιουργικός, να έχει σωστές και ακριβείς μεταβιβάσεις, αλλά και να ενώνει τις δύο γραμμές (άμυνα και επίθεση).

Θα πρέπει να είναι “aggressive”, πιεστικός δηλαδή προς τον αντίπαλο, να ξέρει πώς να μαρκάρει και γενικά να είναι παίκτης “μηχανή”. Ακούραστος”.

- Τι έχετε κερδίσει από το ποδόσφαιρο; Τι έχετε κρατήσει;

“Εχω κερδίσει πολλά. Πέρα από τα Πρωταθλήματα, τα Κύπελλα, τη διάκριση, έχω κερδίσει τον σεβασμό και την εντιμότητα. Από τα λάθη μας, μαθαίνουμε να λειτουργούμε καλύτερα, να έχουμε σεβασμό, ήθος και τιμή.

Εχω κάνει πολλές φιλίες, τόσο μέσα από την πρώην ομάδα μου, όσο και από τις αντίπαλες ομάδες. Οι θυσίες, αλλά και οι στερήσεις, τις οποίες έκανα, δεν πήγαν χαμένες. Αξιζε πραγματικά τον κόπο”.

- Τι σημαίνει για σας το ποδόσφαιρο;

“Ξεκάθαρα, είναι όλη μου η ζωή. Πολλές φορές έβαλα το ποδόσφαιρο πάνω από την οικογένεια μου. Στερώ από την οικογένεια μου στιγμές, τις οποίες θα μπορούσα να περάσω μαζί της, αλλά κάποιες φορές επιλέγω το ποδόσφαιρο…”.



“Νόμιζα ότι θα πέθαινα”

- Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή ως ποδοσφαιριστής και ποια ως προπονητής;

“Ως ποδοσφαιριστής πέρασα δύσκολα. Ολοι οι τραυματισμοί, που με άφησαν εκτός δράσης για μεγάλο διάστημα, ήταν σκληροί και δύσκολοι. Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν όταν είχα πάθει ιογενή μυοκαρδίτιδα. Είχα περάσει γαστρεντερίτιδα και δυστυχώς το μικρόβιο της αρρώστιας, με είχε χτυπήσει στο περικάρδιο. Νόμιζα, ότι θα πέθαινα, αλλά ευτυχώς δεν έπαθα έμφραγμα. Εμεινα για αρκετό διάστημα εκτός δράσης. Περίπου επτά μήνες”.

Αντίπαλος με τον γιο του, Γιάννη

- Ο γιος ακολουθεί τα βήματα του πατέρα. Ποια είναι τα συναισθήματα σας, βλέποντας τον να μεγαλώνει…;

“Ο Γιάννης είναι γενναίο παιδί. Μεγάλωσε με τον αθλητισμό. Εχει αγάπη και πάθος για το ποδόσφαιρο και έχει περάσει δύσκολα, λόγω του ονόματος. Είμαι βέβαιος ότι θα εκπληρώσει τους στόχους και τα όνειρά του, γιατί αυτό που κάνει, το κάνει με πάθος, ζήλο και αγάπη.

Με κάνει χαρούμενο, γιατί παιχνίδι με παιχνίδι γίνεται ολοένα και καλύτερος. Του εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να πετύχει τους στόχους του”.


- Πως ήταν τα συναισθήματα, όταν τεθήκατε αντίπαλοι;

“Δεν θα πω ψέματα. Δεν ήταν εύκολο να αντιμετωπίσεις την ομάδα, στην οποία αγωνίζεται ο γιος σου.

Ωστόσο, με την έναρξη του αγώνα, τα συναισθήματα απομονώθηκαν, αλλά όταν ολοκληρώθηκε το παιχνίδι, τα συναισθήματα επανήρθαν”.

- Ποιες ήταν οι πρώτες συμβουλές, όταν πρωτοξεκινούσε να παίζει ποδόσφαιρο επαγγελματικά;

“Να αγαπήσει το άθλημα και να γίνει ‘ένα με αυτό’. Να ακούει τους προπονητές του και να έχει πειθαρχία. Να είναι πάντα ταπεινός και να απολαμβάνει αυτό που κάνει. Να έχει σεβασμό, να είναι ευγενικός (όχι στο γήπεδο) και να δίνει το 100% των δυνατοτήτων του τόσο στις προπονήσεις, όσο και στους αγώνες και να είναι ο εαυτός του”.

- Πώς είναι το ποδόσφαιρο χωρίς κόσμο;

“Είναι σαν βουβός κινηματογράφος. Προσωπικά, μου προκαλεί θλίψη όλο αυτό, αλλά δυστυχώς πρέπει να κάνουμε όλοι υπομονή και να το αποδεχτούμε, αφού είναι για το γενικότερο καλό.

Πιστεύω, ότι έχει επηρεάσει τις μεγάλες ομάδες, οι οποίες έχουν τον κόσμο τους. Αλλο να παίζεις εναντίον των ΑΠΟΕΛ, Ομόνοιας, Ανόρθωσης, Απόλλωνα και ΑΕΛ χωρίς φιλάθλους κι άλλο είναι να παίζεις με κόσμο. Η πίεση που βάζει ο κόσμος και οι φανατικοί οπαδοί σε επηρεάζουν αρνητικά ως αντίπαλο”.



“Σκληρή δουλειά, αφοσίωση και εμπιστοσύνη”


- Το σύστημα πρέπει να προσαρμόζεται στους ποδοσφαιριστές ή οι ποδοσφαιριστές στο σύστημα;

“Οι ποδοσφαιριστές προσαρμόζουν το σύστημα και αυτοί τελειοποιούν τον σχηματισμό ή το σύστημα”.

- Πόσο εύκολα ο προπονητής μπαίνει στην ψυχολογία ενός ποδοσφαιριστή;

“Προσωπικά, πιστεύω ότι μπορεί να γίνει εύκολα, διότι έχω παίξει ποδόσφαιρο, άρα γνωρίζω πότε ένας ποδοσφαιριστής είναι στεναχωρημένος και πότε ευχαριστημένος. Δύσκολο, πάντως, να αντιμετωπίσεις τον κάθε ποδοσφαιριστή.

Γνωρίζουμε, ως προπονητές, τι περνά  ένας ποδοσφαιριστής, ειδικά όταν δεν αγωνίζεται.

Οι προπονητές πρέπει να βρούμε τον τρόπο και να διαχειριστούμε τέτοιες καταστάσεις, οι οποίες είναι ομολογουμένως δύσκολες”.

- Ποια είναι η φιλοσοφία σας ως προπονητής;

“Γρήγορο και επιθετικό ποδόσφαιρο. Ως προπονητής είμαι απαιτητικός και ζητώ από τους ποδοσφαιριστές μου πειθαρχία και σεβασμό.

Πιστεύω στη διδασκαλία και στην εκμάθηση των ποδοσφαιριστών και είναι τομέας, στον οποίο δίνω την πρέπουσα σημασία. Σκληρή δουλειά, αφοσίωση, εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια είναι οι λέξεις “κλειδιά”, τις οποίες απαιτώ από τους ποδοσφαιριστές μου να έχουν”.

- Πώς αντιμετωπίζετε τη νίκη και πως την ήττα;

“Η νίκη πάντα επιλύει καταστάσεις, ενώ η ήττα φέρνει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα. Την ήττα προσπαθώ να την αντιμετωπίσω με ηρεμία και να μου διδάξει περισσότερα πράγματα από τη νίκη”.

- Θα θέλατε να σχολιάσετε τη φετινή πορεία του ΑΠΟΕΛ;

“Δεν θα ήθελα να σχολιάσω”.

- Τέλος, ποιο είναι το “moto”, το οποίο ενστερνίζεστε;

“Η επιτυχία μόνο τυχαία δεν είναι. Είναι αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς, της επιμονής, της διδασκαλίας, της μελέτης, της θυσίας, αλλά πάνω απ’ όλα της αγάπης γι’ αυτό που κάνεις”. Κρατάω πάντα, αυτό που είχε πει ο Πέλε.

Οπως επίσης, κι αυτό που είχε πει κάποτε ο Γιόχαν Κρόιφ. “Τεχνική δεν είναι η ικανότητα να κάνεις… ποδαράκια 1.000 φορές . Οποιοσδήποτε μπορεί να το κάνει αυτό μέσα από την εξάσκηση. Τεχνική είναι να πασάρεις με μία επαφή, με την κατάλληλη ταχύτητα, στο σωστό πόδι του συμπαίκτη σου”.



*** H ΣYNENTEYΞH ME TON MAPINO ΣATΣIA EΓINE ΠPIN AΠO THN ANAKOINΩΣH THΣ ΣYMΦΩNIAΣ TOY ME TH ΔOΞA KATΩKOΠIAΣ KAI THN ANAΛHΨH TΩN KAΘHKONTΩN TOY.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Γκράφιτι και ποδόσφαιρο

Από Δημήτρη Μπασμπαρέλα / 13 Απριλίου 2021

Sports

Γκράφιτι και ποδόσφαιρο

Ό,τι νεότερο!
 
Τα πιο διαβασμένα