ADVERTISING
Πέμπτη 13-05-21
Λουκής Ζυμαράς:Ο άνθρωπος που αγαπά και τιμά την Κυπριακή Παραδοσιακή μας μουσική

Από Τζίνα Αντωνιάδου / 23 Απριλίου 2021 - 08:03

Λουκής Ζυμαράς:Ο άνθρωπος που αγαπά και τιμά την Κυπριακή Παραδοσιακή μας μουσική

Ο Λουκής Ζυμαράς αγαπά και τιμά την Κυπριακή Παραδοσιακή μας μουσική και αυτό φαίνεται από το μεράκι του και το ζήλο του που έχει αφιερώσει σε αυτήν από πολύ νεαρή ηλικία.

Σε μία αποκλειστική συνέντευξη στο eltopia.com.cy ο κ.Ζυμαράς μας απάντησε σε πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις και όπως μας εκμηστηρεύτηκε μέσω των ερωτήσεων θυμήθηκε πολλά γεγονότα από τη ζωή του που δεν μοιράστηκε ποτέ ξανά!

1. Πείτε μας λίγα λόγια για τον Λουκή που έζησε στην πόλη του Ευαγόρα, την Αμμόχωστο και για τα πρώτα σας βήματα στη μουσική εκεί.

Στην Αμμόχωστο, άρχισα μαθήματα βιολιού στα έξι μου, με δάσκαλο τον αείμνηστο Στέφανο Ζυμπουλάκη, μετά από προτροπή της δασκάλας μου, στην Α'τάξη του δημοτικού σχολείου κ. Μαρίας Παρασκευοπούλου, που με άκουσε να τραγουδώ σε μια γιορτή του σχολείου. Στην Α τάξη του Γυμνασίου, ο καθηγητής μου της Μουσικής, ο αείμνηστος Ηλίκος Ηλία, με την άδεια των γονιών μου, με ενσωμάτωσε στη χορωδία του αθλητικού συλλόγου '' Ανόρθωσις '', που ήταν ένα, από τα δυο - τρία αθλ.σωματεία, στην Κύπρο, που διατηρούσαν πολιτιστικό τμήμα. Αρχικά, ήμουν το πιο μικρό μέλος, αφού, στη χορωδία, που ήταν 4φωνη τζιαι κάποτε 6φωνη, όλοι ήσαν ενήλικες. Δίδασκα τους τενόρους τζιαι τραγουδούσα, επίσης, στην ίδια φωνή. Με τη χορωδία της '' Ανόρθωσης '' τραγουδήσαμε σε αρκετά μέρη της Κύπρου, όπως επίσης τζιαι στην Αθήνα, το 1973. Αρκετές από τις εμπειρίες μου, στη χορωδία της Ανόρθωσης, τις χρησιμοποιώ μέχρι σήμερα. Παράλληλα, ο δάσκαλος μου στο βιολί, που ήταν από τους ιδρυτές της ορχήστρας εγχόρδων Αμμοχώστου, με μαέστρο τον πολυβραβευμένο, παγκοσμίου φήμης μουσουργό, αείμνηστο Ανδρέα Χαραλάμπους, με εντάσσει στην ορχήστρα, σαν δεύτερο βιολί...ήμουν τζι' εδώ, ο πιτσιρικάς της ορχήστρας!

Με το βιολί, παρουσιάζομαι επίσης, σε αρκετά ρεσιτάλ, στο Λύκειο Ελληνίδων Αμμοχώστου, όπως επίσης τζιαι σε άλλους χώρους, με συνοδεία στο πιάνο, την αείμνηστη σύζυγο του Δασκάλου μου, κυρία Εύη. Το 1971, σε ηλικία 11 χρονών αρχίζω μαθήματα Βυζαντινής μουσικής, με τον αγαπητό Δάσκαλο, άρχοντα πρωτοψάλτη, Χρίστο Ψάλτη. Κάθε Κυριακή, ψάλλαμε, μαζί με μικρή χορωδία τζιαι τον Δάσκαλο κύριο Χρίστο, στον Άγιο Νικόλαο, μέχρι τζιαι την εισβολή. Το 1973, ο Δάσκαλός μου, μου εμπιστεύεται τη θέση του στο ψαλτήρι της Αγίας Αικατερίνης, στην Αμμόχωστο, κάθε Δευτέρα τζιαι Πέμπτη, όπου γινόταν εσπερινός - παράκληση. Μόλις πήγα στο γυμνάσιο, αρχίζω επίσης, μαθήματα σολφέζ, αρμονίας με τον αείμνηστο Δάσκαλο Ανδρέα Χαραλάμπους τζιαι μετέπειτα, με τον αγαπητό Δάσκαλο Μιχάλη Χ''Λοΐζου, στο Λύκειο Ελληνίδων Αμμ/στου.

Οπωσδήποτε, όλα τα πιο πάνω, δεν γίνονταν με ευκολία, αφού, εκτός από την καθημερινή μελέτη που χρειάζονταν, τζιαι εκτός από το διάβασμα των μαθημάτων του σχολείου, έπρεπε, σαν ο πιο μεγάλος από τα οκτώ αδέλφια, να βοηθώ τον πατέρα στις δουλειές...στο βιβλιοπωλείο, στο σουβλιτζίδικο, στο μικρό μας επιπλοποιείο, που ήταν η πρώτη τέχνη που έμαθε από μικρός, ο πολυτεχνίτης πατέρας, αφού είχε άλλα εννιά στομάχια να γεμίσει.

 Σε πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονος στη Μύρτου με τον πατέρα μου να πουλάει σουβλάκια

2. Μιλήστε μας για τα χρόνια σας στη Θεσσαλονική μετά την Τούρκικη εισβολή και τις σπουδές σας στη μουσική.

Μετά τον πόλεμο του 1974, αφήναμε την '' Όμορφη Πόλη '', την Αμμόχωστό μας τζιαι κάτω από τις βόμβες που έριχναν τα Τούρκικα αεροπλάνα, τραβήξαμε τον δρόμο της προσφυγιάς, με την δεκαμελή οικογένειά μου. Μετά από μια αίτηση που έκανα, βρέθηκα στην παιδόπολη Άγ. Δημήτριος στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, μαζί με άλλα 54 προσφυγόπουλα από την Κύπρο, ηλικίας 12 - 16 χρ. Εκεί, φοίτησα στην Α' Λυκείου, στο ΙΓ' Λύκειο Σταυρούπολης.

Το σχολείο μας, δεν είχε καθηγητή μουσικής, έτσι, μου ανατέθηκε από τη διεύθυνση του σχολείου η δημιουργία τζιαι η διεύθυνση της χορωδίας. Ήταν η πρώτη μου χορωδία, στην οποία, όλα τα μέλη της, συμμαθητές μου, απ' όλες τις τάξεις του σχολείου, ήσαν ενθουσιασμένοι...μαζί τζι' εγώ! Παράλληλα, είχαμε δημιουργήσει, με τους συμπατριώτες μου Κύπριους, μιαν άλλη χορωδία στην παιδόπολη, την οποία, επίσης διεύθυνα.

Τα χρόνια μου στη Θεσσαλονίκη και η συνέχιση της σπουδής μου στο βιολί.

Στη Θεσσ/νίκη, μου δόθηκε η ευκαιρία, να γνωρίσω, το πιο γνωστό Ωδείο στον Ελληνικό χώρο, τότες, το Ωδείο όπου, ο καθείς, ήθελε να ήταν σπουδαστής. Το φημισμένο, μοναδικό κρατικό ωδείο σε όλο τον Ελληνικό χώρο, το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Εκεί, συνέχισα τα μαθήματά μου στο βιολί, με τον αγαπημένο Κύπριο Δάσκαλο, φίλο, leader ( Α' βιολί )στην Κρατική Ορχήστρα Βορείου Ελλάδος Κωστάκη Πατσαλίδη, από τον οποίο έμαθα επιπλέον τεχνικές στο βιολί.

Ο Κωστάκης Πατσαλίδης, είναι σήμερα, διευθυντής Συμφωνικής ορχήστρας. Το Κρατικό Ωδείο, ήταν η απαρχή για να αγαπήσω τη Θεσσαλονίκη τζιαι να επανέλθω για σπουδές, μετά από την κάθοδο μου στο νησί, για την Ε' τζιαι Στ' τάξη του Γυμνασίου ( δεν υπήρχαν Λύκεια τότες ) τζιαι τη στρατιωτική μου θητεία.


Πίσω στη Κύπρο.

Στην Κύπρο, συνέχισα τα μαθήματά μου στο βιολί με τον Δάσκαλό μου Στ. Ζυμπουλάκη, όπως επίσης τζιαι στην αρμονία της μουσικής. Το 1976, σε ηλικία 16χρ.παίρνω το πτυχίο του βιολιού με τον βαθμό Άριστα, από το Ελληνικό Ωδείο, με το οποίο θα μπορούσα να διοριστώ σαν καθηγητής στην πιο ψηλή κλίμακα των διορισθέντων, αν ήμουν άνω των 21 χρονών!

Έτσι, είχα πάρει την απόφασή μου.'' Θα πάω στο Κρατικό Ωδείο στη Θεσσαλονίκη να σπουδάσω μουσική! ''...τότες δεν είχαν δημιουργηθεί, ακόμα, οι σχολές μουσικολογίας, στην Ελλάδα. Τα Σαββατοκυρίακα, εργαζόμουν σαν σερβιτόρος, στην Ταβέρνα '' Καλαμαράς '' στο χωριό Σωτήρα, τη γενέτειρα της μητέρας, όπου, μας έδινε στέγη, το μικρό, ασουβάτιστο, κτισμένο με μπλοκς τζιαι στέγη από τσίγκους, σπιτάκι, που φτιάξαμε με τον πατέρα.

Τα καλοκαίρια με περίμενε ο φίλος Κοσμάς, οικοδόμος, για να τον βοηθώ στις οικοδομές. Με τα λεφτά που οικονόμισα, αγόρασα την πρώτη μου κιθάρα ( RITMO, Σπανιόλικη παρακαλώ! ), αφού, ήταν το δεύτερο όργανο με το οποίο ήμουν ερωτευμένος, μετά από το βιολί! Στο στρατιωτικό, πέρασα τους τελευταίους 13 μήνες, απο τους 26, στη ΣΜΕΦ ( Στρατιωτική Μπάντα Εθνικής Φρουράς ), παίζοντας τρομπόνι τζιαι βιολί. Με ειδικήν άδεια από το διοικητή μου, δούλευα κιθάρα - τραγούδι στην μπουάτ - μπυραρία '' Ψάθα '' , στη Λευκωσία, τραγουδώντας νέο κύμα, έντεχνο λαϊκό...ως επί το πλείστον, τραγούδια '' κουλτουριάρικα '' δηλαδή!

Θεσσαλονίκη για σπουδές και η ζωή μου εκεί.

Με τη λήξη της στρατιωτικής μου θητείας, τον Σεπτέμβρη του 1979, ανεβαίνω στη Φτωχομάνα τζιαι μόλις που προφτάνω για να δώσω εξετάσεις στο Κ. Ω. Θεσσ/κης. Οι υποψήφιοι ήσαν πάρα πολλοί, αφού, όπως ανέφερα πιο πάνω, τα δίδακτρα ήσαν εντελώς δωρεάν. Σε λίγες μέρες, βγαίνουν τα αποτελέσματα. Πέρασα! Από τη μέρα που βγήκαν τα αποτελέσματα, άρχισα τη διαδικασία του προγραμματισμού για επιβίωση, αφού ο πατέρας δυσκολευόταν πολύ οικονομικά, λόγω του ότι, μαζί μ' εμένα, είχαν κατέβει στην Αθήνα τζιαι οι δύο δίδυμες αδελφές, Μάρθα τζιαι Μαρία, για σπουδές.

Έτσι, παράλληλα με τη φοίτηση μου, άρχισα να εργάζομαι σαν σερβιτόρος στην ταβέρνα '' Βαυαρός '', κοντά στην Αγ. Δημητρίου, όπου, τον πρώτο χρόνο, έμενα στην πάροδο Λάζου εξάρχου. Με συγκάτοικο τον Ελλαδίτη, μετέπειτα πολύ καλό φίλο, Άλκη, μοιραζόμασταν το μηνιαίο ενοίκιο των 3.000δρχ. Με την κιθάρα μου, βρισκόμασταν τακτικά σε μικρά πάρτυ που διοργάνωναν φίλοι - φίλες τζι' έτσι οι φίλοι, Ελλαδίτες - Κύπριοι, πλήθαιναν, μέρα με τη μέρα...η ηθική στήριξη περίσσευε! Προς το τέλος της πρώτης χρονιάς, ένας φίλος μεσήλικας, παραιτηθείς κιθαρίστας, λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων, με γνώρισε με ένα σπουδαίο κιθαρίστα, τον κατά 20 χρόνια μεγαλύτερό μου, μετέπειτα αγαπημένο φίλο, Γιώργο Βλάχο.

Με τον Γιώργο, βρεθήκαμε να κάνουμε πρόβες, για δύο εβδομάδες τζιαι με την πρόσθεση του τρίτου μέλους στο γκρουπ, του Jimy, πολλά καλού κιθαρίστα, ειδικού στα Σπανιόλικα τραγούδια, αρχίσαμε δουλειά σαν '' Τρίο Κιθάρα '', στην '' Γκόλφω '', χωριτικότητας 350 ατόμων, περίπου. Η '' Γκόλφω '' κάθε νύκτα, γεμάτη...έξι βραδυές τη βδομάδα! Έπαιζα τζιαι τα Κυπριακά μου με το βιολί τζιαι γινόταν ο χαμός, από τους πολλούς συμπατριώτες μου Κύπριους τζιαι τους Ελλαδίτες, που κατέκλυζαν κάθε βράδυ, την ταβέρνα. Το μεροκάματο; 1000...χίλιες δρχ τη βραδυά, με ρεπό κάθε Δευτέρα.


Σπουδές και δουλειά…

Τον δεύτερο χρόνο, βρήκα διαμέρισμα στο Κουλέ Καφέ, έτσι λεγόταν η περιοχή κοντά στα κάστρα τζιαι έμενα μόνος, αφού ο συγκάτοικός μου ο Άλκης είχε αλλάξει τα σχέδιά του. Είχα κανονίσει τα μαθήματά μου, στο Κ. Ω. Θ., να γίνονται απόγευμα, αφού σχόλανα αργά κάθε βράδυ, από τη δουλειά. Την τελευταία χρονιά, είχαμε πρόταση με τους συνεργάτες μου, για ένα μαγαζί, που θα άνοιγε...άκουσον!...εάν εμείς αποδεχόμασταν την πρόταση! Το μεροκάματο; 1500δρχ τη βραδυά, που ήταν από τα πιο δυνατά μεροκάματα, για μουσικούς, εκείνη την εποχή!

Φυσικά, έκλεισε η συμφωνία τζιαι αρχίσαμε δουλειά από τον Σεπτέμβρη του 1981. Τα καλοκαίρια, κατέβαινα ατμοπλοϊκώς στην Κύπρο, όπου δούλευα, αρχικά σε οικοδομές τζιαι πιο μετά, με την κιθάρα μου, στο Nissi Beah, μετά από επιθυμία του τότε ιδιοκτήτη, κ. Κίκη Κωνσταντίνου, μετά από τη γνωριμία μας, που έγινε μέσα σε παράξενες συνθήκες. Μια φιλία, με βασικό χαρακτηριστικό, την αγάπη τζιαι τον αλληλοσεβασμό, που καλά κρατεί μέχρι σήμερα.

Στη Θεσσαλονίκη, τις δύο τελευταίες χρονιές, μου είχε ανατεθεί από την Ε.Φ.Ε.Κ.Θ.( Εθνική Ένωση Κυπρίων Θεσσαλονίκης ), η διοργάνωση των συναυλιών, για τις επετείους του Πολυτεχνείου. Οι συναυλίες γίνονταν στη μεγάλη αίθουσα της Φοιτητικής Εστίας, όπου, σε κάθε συναυλία γινόταν το αδιαχώρητο.

 Σε πάρτυ στη Θεσσαλονίκη

3. Πότε επιστρέψατε πίσω στην Κύπρο;

Το 1982, με τη βοήθεια του Θεού, τέλειωσα τζιαι ήρθα πίσω στην Πατρίδα, με άλλα δύο πτυχία. Τα κατέθεσα στην Ε.Ε.Υ. τζιαι μαζί με το πτυχίο του βιολιού, που κατατέθηκε το 1981, κατέβηκα στον αριθμό 12 στην Α8 κλ.,στον κατάλογο διοριστέων. Με τη μόνιμη κάθοδό μου στην Κύπρο, το πρώτο μέλημα ήταν η δουλειά. Εργάστηκα σε ρεσεψιόν σε Hotel apts για λίγο χρονικό διάστημα τζιαι μετά, με ορχήστρα, στο γνωστό μπουζουκτσίδικο '' ΕΣΠΕΡΙΑ '' στην Αγ. Νάπα, παίζοντας κιθάρα - βιολί, με μεροκάματο 25 λίρες τη βραδυά, χωρίς ρεπό.

Ήταν ένα πολύ καλό μεροκάματο, αν το συγκρίνουμε με τον μέσο μισθό, που ήταν 300 λ.περίπου. Σε κάποιες από τις καθόδους μου στη Λευκωσία, για πρόβες με την ορχήστρα της Λυρικής σκηνής Κύπρου, με μαέστρο τον αείμνηστο Α. Χαραλάμπους, γνώρισα τη Γιώτα, που έμελλε να γίνει γυναίκα μου. Σταμάτησα τη δουλειά της νύκτας τζιαι κατέληξα στη Λ/σία, να δουλεύω πλασιέ σε εταιρεία με ρούχα! Πρώτος μισθός, 135 λ.τον μήνα!

Εργαζόμουν με προμήθεια, έτσι, στους 6 μήνες, ο '' μάστρος ''μου, ο λεβεντάνθρωπος, Σταύρος Μενελάου, με τον οποίο διατηρούμε μέχρι σήμερα, πολύ φιλικές σχέσεις, με ανέβασε στις 300 λ.τον μήνα. Το 1983 νυμφεύομαι τζιαι συνεχίζω να εργάζομαι στην εταιρεία...Πάφος, Λεμεσός, Λάρνακα, Κοκκινοχώρια... ...ο διορισμός δεν ερχόταν... Το 1987, στήνω τη δική μου εταιρεία, την L.D. Zymaras Fasion LTD, με ένα μικρό δάνειο από τράπεζα, που τη διατήρησα μέχρι το 1995. Το 1988, διορίζομαι στη Δημοτική Εκπαίδευση, ( με τρόπο ανορθόδοξο, όταν έμαθα, ότι,τον προηγούμενο χρόνο, είχαν διοριστεί μουσικοί, με πιο λίγα προσόντα, χωρίς να ενημερωθώ ), στην χαμηλή κλίμακα Α5-7, χωρίς το δικαίωμα προαγωγής, καθεστώς, το οποίο ισχύει μέχρι σήμερα.

4. Πότε ιδρύσατε την χορωδία «Ευαγόρας Αμμοχώστου» και το Παραδοσικό Μουσικό Σχήμα «Οι Λας»;

Το 1990, με την παρότρυνση φίλων τζιαι συναδέλφων, ιδρύω την πρώτη χορωδία στη Λακατάμεια, η οποία έμελλε να είναι η σημερινή χορωδία του Δήμου Λ/μειας. Το 1992 εγγράφω τη δική μου χορωδία, με το όνομα '' ΕΥΑΓΟΡΑΣ '' Αμμοχώστου τζιαι μετά από λίγο καιρό, το Παραδοσιακό Μουσικό Σχήμα '' Οι Λας ''.

Με τον Δήμο Αγ. Νάπας, υπήρξε, επίσης, μια πολύχρονη, αγαστή, συνεργασία, με τις χορωδίες τζιαι τον χορευτικό όμιλο του Δήμου. Το 1999, με πρωτοστάτη τον σεβαστό ιερέα του χωριού, πάτερ Γεώργιο, ιδρύουμε τη χορωδία του Κοινοτικού Συμβουλίου Σωτήρας Αμ/στου, την παιδική χορωδία τζιαι πιο μετά, τη Λαϊκή Ορχήστρα που σήμερα λειτουργούν κάτω από την εποπτεία του Δήμου. Οι συναυλίες με τους '' Λας '' πάρα πολλές, οι υποχρεώσεις με τον Ευαγόρα τζιαι με τις άλλες χορωδίες - σχήματα, αρκετές. Από το 1984, άρχίζω επίσης, τη συνεργασία μου με χορευτικά συγκροτήματα, όπου παίζω βιολί ή λαούτο.

 Χάλκινο μετάλλιο, στο Διεθνή διαγωνισμό χορωδιών, στο Olomous στη Τσεχία, στον οποίο λάβαμε μέρος στην κατηγορία Παραδοσιακού τραγουδιού, μαζί με άλλες 27 χορωδίες


5. Μιλήστε μας λίγο για τις δραστηριότητες και εμφανήσεις των σχημάτων που έχετε δημιουργήσει αλλά και για τις κυριώτερεςδιακρίσεις - επιτεύγματα, που καταγράφονται μέσα από τη δουλειά σας;

Είναι τιμή για τους '' Λας '', αφού έχουν επιλεγεί αρκετές φορές από επίσημους φορείς, για να εκπροσωπήσουν την Κύπρο, σε μεγάλα φεστιβάλ, στο εξωτερικό. Από τα ταξίδια μας στο εξωτερικό, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα, ότι, οι μελωδίες τζιαι οι ρυθμοί της παραδοσιακής μας μουσικής, ενθουσιάζουν τρομερά τον κόσμο. Τα ταξίδια, όμως, που μας συγκίνησαν ιδιαίτερα, ήταν αυτά, όπου οι περισσότεροι θεατές, ήσαν απόδημοι συμπατριώτες.

Οι συναυλίες ήσαν πολύ ζεστές, κεφάτες, κατανυκτικές! Οι περισσότεροι, μας ήξεραν, μέσα από τα ραδιόφωνα τζιαι την τηλεόραση του ΡΙΚ, όπως επίσης, από το διαδίκτυο. Τους ευχαριστούμε. Ευχαριστούμε επίσης, όλο τον κόσμο, που μας αγκαλιάζει σε κάθε συναυλία, τον κόσμο που μας στέλνει μηνύματα ή που μας παίρνει τηλέφωνο, για να μάθει τα νέα μας.

Με το Παραδοσιακό Μουσικό Σχήμα "Οι Λας”, έχουμε εκδόσει δύο διπλούς ψηφιακούς δίσκους - cd, με τίτλο “Κληρονομιάς Παράδοση” και “Εν λας”, καταγράφοντας τους πιο σημαντικούς παραδοσιακούς χορούς της Κύπρου, μετά από πολύχρονη έρευνα και μελέτη. Στο ενεργητικό των '' Λας '', καταγράφονται επίσης, σεμινάρια για την Κυπριακή Παραδοσιακή Μουσική, σε σχολεία όλων των βαθμίδων, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, ακόμα τζιαι σε χώρες του εξωτερικού, στην Αγγλική γλώσσα. Με τη χορωδία '' Ευαγόρας '' Αμμοχώστου, έχουμε εκδόσει τον ψηφιακό δίσκο - cd, '' Τραγουδώ την Πατρίδα ''.

Με τις τετράφωνες χορωδίες, έχουμε αποσπάσει δύο χάλκινα μετάλλια, σε διεθνείς διαγωνισμούς χορωδιών, στη Τσεχία. Με τη χορωδία “Ευαγόρας” Αμμοχώστου, διοργανώνουμε κάθε δεύτερη χρονιά, το Παγκύπριο χορωδιακό φεστιβάλ “Μέρα Μνήμης Αμμοχώστου”, με τη συμμετοχή χορωδιών από Κύπρο και Ελλάδα.

 
6. Έχετε συνεργαστεί με πολύ αξιόλογους τραγουδιστές και μουσικούς, όμως για σας ποια από αυτές τις συνεργασίες σας έχει σημαδέψει περισσότερο;
 
Από όλες τις συνεργασίες, που είχαμε με το μουσικό σχήμα '' Οι Λας '', πολλά είχαμε να αποκομίσουμε. Η πρώτη, με τον Π. Λάλεζα, μια, από τις καλύτερες παραδοσιακές φωνές της Ελλάδας, ήταν το πρώτο στοίχημα που έβαλα με τον εαυτό μου...πέτυχε τα μάλα! Μετά, μπήκαμε σε πιο βαθειά νερά, αφού, στις υπόλοιπες συναυλίες με τους Γλυκερία, Α. Κετημέ, Π. Γαϊτάνο, διευρύναμε το σχήμα σε 11μελές, με όλα τα παραδοσιακά όργανα, που παίχτηκαν στην Κύπρο. Με τη Γλυκερία, ήταν η πιο μεγάλη. '' Οι Λας '' έσμιξαν με τους εφτά μουσικούς - τέρατα της δημοφιλούς τραγουδίστριας!

Όλοι πάνω στο πάλκο, το διασκεδάσαμε, μαζί με τον κόσμο, αφού, από το δέσιμο των δεκαοχτώ μουσικών, έβγαινε μια μουσική μαγεία, ανεπανάληπτη!...με μία μόνο πρόβα!...είχαμε προετοιμαστεί όμως, με αρκετές πρόβες, για να σταθούμε δυνατά, χωρίς κομπλεξαρίσματα, απέναντι σε μια ορχήστρα που όλοι οι μουσικοί της είναι ταπεινοί παιχταράδες! Πρόσφατα, είχαμε μιαν άριστη συνεργασία, για τα 20χρονα της χορωδίας του Δήμου Σωτήρας, με τους Γεράσιμο Ανδρεάτο τζιαι τον Γιώργο Παγιάτη, με τη συνοδεία της λαϊκής οχήστρας του ίδιου Δήμου, που διευθύνω.

Τυγχάνει να είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου τζιαι με τους συνεργάτες μου, μέχρι να ανέβουμε στο πάλκο. Γι' αυτό, όταν τελειώσει μια συναυλία, ως συνήθως, δεν εκφέρω άποψη. Αφήνω τον κόσμο να μιλήσει. Με τους συνεργάτες μου, θα κάνουμε πάντα την αυτοκριτική μας, συνοδεία καλού μεζέ τζιαι ζιβανίας! Η βασικότερη συγκομιδή, όμως, από τις συνεργασίες μας, είναι οι φιλίες, που κρατούν μέχρι σήμερα, με όλους τους καλλιτέχνες, ανεξαιρέτως.

7. Πρόσφατα σας έχουμε δει και στην νέα εκπομπή του ΡΙΚ «Μουσικό Ραντεβού»! Μιλήστε μας για αυτή την συνεργασία και αν θα σας δούμε και στο μέλλον στην εκπομπή.

Η εκπομπή του Ρ.Ι.Κ. '' Μουσικό Ραντεβού '', απ' ότι εφάνηκε στην πορεία, ήταν κάτι το αναγκαίο. Δίνουμε την ευκαιρία, σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας, αφού περάσουν το πρώτο στάδιο, να προβάλουν τη δουλειά τους. Ήταν τιμή για 'μένα, η πρόταση για συμμετοχή, στην κριτική επιτροπή. Ναι, εφόσον κριθεί αναγκαίο να παρουσιαστώ ξανά, είμαι πάντα πρόθυμος στο κάλεσμα, από τους βασικούς συντελεστές της εκπομπής. Η πορεία όμως, για την επιλογή των συμμετεχόντων, συνεχίζεται, αφού καθημερινά, καταφθάνει πληθώρα αιτήσεων. Σαν '' Οι Λας '', έχουμε τακτικά προτάσεις, από τηλεοπτικά - ραδιοφωνικά κανάλια.

8. Ποια η ευχή σας για το αύριο;

Ευχή, από τα βάθη της καρδιάς μου, αύριο, να ζω, για να δω την επανένωση της Πατρίδας μου, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, όλες τις Εθνικότητες να ζουν αρμονικά, τζιαι να συνεχίσω τούτον που κάμνω, στην Πόλη που με γέννησε, την Αμμόχωστο.

 

Τραγούδι με την χορωδία "Εαυγόρας Αμμοχωστου" - Κυρά Αμμόχωστος
https://youtube.com/watch?v=LO11AieQmNg&feature=share

Με το μουσικό σχήμα" Οι Λας" το τραγούδι Άσπρον τριαντάφυλλο https://youtube.com/watch?v=uI8Nt7LIecs&feature=share


Θέλω να ευχαριστήσω το eltopia.com.cy, που μου έδωσαν την ευκαιρία να αναφέρω γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή μου, αλλά τζι' για να φρεσκάρω παλιές αναμνήσεις, που κάποιες, πρώτη φορά καταγράφονται στο χαρτί. Εύχομαι καλές επιτυχίες στη συνέχεια.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ό,τι νεότερο!
 
Τα πιο διαβασμένα