ADVERTISING
Παρασκευή 22-10-21
Συνέντευξη Γιωργαλλίδη: “Οσο παίζεις, μαθαίνεις…Οσο παίζεις, διδάσκεις”

Από Δημήτρη Μπασμπαρέλα / 30 Μαρτίου 2021 - 08:05

Συνέντευξη Γιωργαλλίδη: “Οσο παίζεις, μαθαίνεις…Οσο παίζεις, διδάσκεις”

Τίτλοι. Πρωταθλήματα, Κύπελλα, Super Cup. Καταξίωση και διακρίσεις, σε συνάρτηση με τη συμμετοχή στην εθνική ομάδα. Είναι ίσως όλα όσα επιδιώκει ως απόλυτο στόχο ο κάθε ποδοσφαιριστής, όταν αρχίζει το ταξίδι του στα γήπεδα.

Ο Αντώνης Γιωργαλλίδης τα έζησε όλα αυτά. Εξακολουθεί, όμως, να προσφέρει και να αγωνίζεται, παρά τα 39 του χρόνια.

Ο έμπειρος τερματοφύλακας μιλά στο “Eltopia.com.cy” για την καριέρα του, τις εμπειρίες και τα όσα έζησε στο ποδόσφαιρο σε μία απολαυστική συνέντευξη.



 
- Κύριε Γιωργαλλίδη, πώς προέκυψε το... μικρόβιο του τερματοφύλακα;

“Ηταν κάτι που μου άρεσε από μικρός. Ηταν βέβαια και ο πατέρας μου τερματοφύλακας, οπότε είχα 'ερεθίσματα', αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι αγαπούσα αυτή τη θέση. Σίγουρα, με παρακίνησε και ο πατέρας μου. Μου έλεγε πάμπολλες ιστορίες, αλλά κυρίως ήταν κάτι, που ήθελα να κάνω από μικρός”.

- Είστε 39, αλλά συνεχίζετε ακόμη. Τι σας κάνει να παίζετε;

“Μου αρέσει να δίνω πάντα το 100%. Με σωστή προπόνηση και σωστή διατροφή μπορείς να διατηρηθείς σε καλό επίπεδο. Οσο παίζεις, μαθαίνεις. Οσο παίζεις, διδάσκεις. Αυτά με ωθούν, ώστε να συνεχίσω την ενασχόλησή μου επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο. Το ζητούμενο είναι φυσικά να είσαι υγιής. Πάνω απ' όλα, για να μπορείς έτσι να δίνεις τον καλύτερο σου εαυτό. Οσο μεγαλώνεις, αποκτάς εμπειρίες”.

- Εχετε σκεφτεί να σταματήσετε;

“Δεν ξέρω πότε. Ας τελειώσει πρωτίστως η φετινή χρονιά. Στη συνέχεια, θα δω τις προτάσεις, κι αν αξίζει τον κόπο, θα συνεχίσω. Γιατί όχι; Θα δω περαιτέρω τι μέλλει γενέσθαι”.



Οταν το όνειρο γίνεται πραγματικότητα

 
- Με ποιες λέξεις θα χαρακτηρίζατε το πέρασμά σας;

“Ημουν αληθινός, ήμουν ο εαυτός μου. Είμαι θετικός ως άνθρωπος. Σε όλες τις ομάδες, τις οποίες αγωνίστηκα αυτό προσπάθησα να κάνω. Ηταν και ο στόχος μου”.


- Κεφάλαιο Ανόρθωση. Πείτε μας ορισμένες κουβέντες...

“Στην Ανόρθωση μεγάλωσα. Ημουν από μικρός, από τις ακαδημίες. Ημουν αρκετά χρονιά ως σύνολο. Ηταν το όνειρό μου και κάτι που έγινε πραγματικότητα. Εζησα καταξίωση και τίτλους. Πήρα Πρωταθλήματα, Κύπελλα και Super Cup. Κάναμε επιτυχίες στην Ευρώπη. Περάσαμε ωραίες και σημαντικές καταστάσεις”.


- Επίσης, σημαντικό κεφάλαιο. Ομόνοια...

“Τα ίδια και στην Ομόνοια. Κι εκεί κατέκτησα τίτλους. Πρωταθλήματα και Κύπελλα. Ο στόχος κάθε αθλητή και κάθε ομάδας αυτό είναι να φτάνει στο υψηλότερο σημείο. Εκανα βεβαίως και λάθη. Εγώ μόνο αγάπη έδωσα και κράτησα. Αυτές οι δύο ομάδες θα είναι στην καρδιά μου. Δέθηκα και με τους δύο. Λυπάμαι και για τον Πλατανιά, ο οποίος υποβιβάστηκε στα τοπικά. Επαιξα έναν χρόνο. Κι εκεί πέρασα καλά. Δέθηκα με την ομάδα”.


 
“Γιε μου, σ’ ευχαριστώ”


- Ποια ήταν η κορυφαία στιγμή στην καριέρα σας;

“Η πρόκριση με την Ανόρθωση στην Τραπεζούντα το 2005. Αξέχαστες στιγμές, αναλλοίωτες στον χρόνο, αλλά και στην καρδιά και το μυαλό μου.

Τόσο για τη χώρα, βεβαίως, όσο και για τον σύλλογο. Θέλαμε πολύ την πρόκριση και το πετύχαμε. Ηταν επική πρόκριση. Από τις στιγμές, τις οποίες θέλει να βιώνει ο κάθε ποδοσφαιριστής. Μοναδικές στιγμές…”.


- Ποια εικόνα, ποια ιστορία σας έχει μείνει αποτυπωμένη από εκείνη την επική πρόκριση;

“Ο πατέρας μου, όπως και πολλοί άλλοι φυσικά, έζησαν και βίωσαν στο… πετσί τους, την εισβολή του 1974. Οταν επιστρέψαμε, μετά από εκείνη την επική πρόκριση, στο αεροδρόμιο μας υποδέχθηκαν 6-7.000 άνθρωποι με δάφνες ελιάς. Δεν θα ξεχάσω ποτέ μα ποτέ τη μεγάλη αγκαλιά του πατέρα μου και τα λόγια του. ‘Γιε μου, σ’ ευχαριστώ…’. Είναι στιγμή, που θα μείνει χαραγμένη για πάντα μέσα μου. Αλλο φυσικά να το περιγράφεις και άλλο να το βιώνεις. Ηταν μοναδική στιγμή”.

 
- Τι σας έχει μείνει; Τι έχετε κρατήσει από τη μέχρι τώρα καριέρα σας;

“Εχω κρατήσει την αγάπη και τον σεβασμό. Αυτό είναι το κυριότερο. Ξέρεις, δεν είναι εύκολο. Είναι κάτι που το κερδίζεις με τα χρόνια. Δεν το αγοράζεις. Είναι δύσκολο, ειδικά αν αυτό συμβαίνει και σε σέβονται στις ομάδες, τις οποίες δεν αγωνίστηκες. Αυτό θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα για κάθε ποδοσφαιριστή”.



Ο γάμος με τις πατερίτσες!


- Τι θα θέλατε να ξεχάσετε;

“Τους τραυματισμούς. Είχα δύο σοβαρούς, με ρήξη προσθίου χιαστού. Βέβαια, από την άλλη, δεν θα μπορέσω να ξεχάσω ποτέ τον τραυματισμό στο παιχνίδι με την εθνική ομάδα. Ηταν στις 6 Ιουνίου του 2009 σε παιχνίδι με το Μαυροβούνιο. Μία μέρα μετά, στις 7 του μηνός, παντρευόμουν. Πήγα αναγκαστικά στον γάμο με τις πατερίτσες. Δεν είναι κάτι που το ξεχνάς”.


- Ποιον θεωρείτε κορυφαίο τερματοφύλακα στην Κύπρο;

“Τον Φαμπίνιο της Ομόνοιας. Σταθερή αξία. Τόσο ο Λόρια της Ανόρθωσης, όσο και ο Βοζίνια της ΑΕΛ αποτελούν επίσης εγγύηση για την ομάδα, αλλά και τον προπονητή.

Είναι θετικό για τις ομάδες να διαθέτουν καλούς τερματοφύλακες. Από εκεί, άλλωστε, θεωρώ ότι ξεκινούν οι ομάδες. Από τον τερματοφύλακα. Συν τοις άλλοις, πολλοί ξεχνούν να αναφέρουν στον σχηματισμό το 1 μπροστά από το 4-4-2 ή το 4-3-3. Είναι 1-4-4-2”.


- Παγκοσμίως;

“Τζιανλουίτζι Μπουφόν. Μεγάλος τερματοφύλακας. Διεθνή καριέρα. Πορεία αν μη τι άλλο άξια αναφοράς. Βέβαια, υπάρχουν κι άλλοι τους οποίους θεωρώ εξίσου σημαντικούς, όπως οι Κασίγιας, Τσεχ και Καν παλιότερα.

Τώρα, θεωρώ καλό τερματοφύλακα, παγκοσμίου κλάσης τον Ομπλακ της Ατλέτικο Μαδρίτης. Βέβαια, δεν είναι όπως παλιά. Υπήρχαν παλιότερα τερματοφύλακες 'ηγέτες'. Το ποδόσφαιρο άλλαξε”.


- Είχατε κάποιο πρότυπο;

“Πρότυπο είχα αυτούς, που προανέφερα. Μπουφόν, Κασίγιας, Τσεχ και Καν. Με κάποιους ήμασταν και στην ίδια ηλικία. Μεγάλωσα μαζί τους”.


- Τι πρέπει να έχει ένας καλός τερματοφύλακας;

“Χρειάζονται πολλά. Είναι συνδυασμός στοιχείων θα έλεγα. Τεχνική, παιχνίδι με τα πόδια, προπόνηση φυσικά και σκληρή δουλειά.

Η θέση απαιτεί επίσης ισχυρή προσωπικότητα. Διαχείρηση στιγμών και φάσεων.

Χρειάζεται να έχεις ταχύτητα σκέψης, αλλά και να είσαι προνοητικός. Θέλει να είσαι προσγειωμένος, αλλά και συγκεντρωμένος κάθε στιγμή”.




“Η Ομόνοια έχει το προβάδισμα”

 
- Τι σημαίνει το ποδόσφαιρο για σας;

“Θα μπορούσα να είχα σταματήσει στα 34 και στα 35 μου χρόνια, αλλά είναι κάτι που αγαπώ.

Είμαι εδώ για να βοηθήσω και να βοηθηθώ. Ειδικά, τα νέα παιδιά. Πιστεύω, ότι είναι σημαντικό ως εικόνα να βλέπει ένας νεαρός κάποιον, που είναι 39 χρονών και προπονείται το ίδιο σκληρά.

Υπάρχει ζωή, αλλά θα πρέπει ταυτόχρονα η δουλειά να γίνεται σωστά”.

 
- Κεφάλαιο Εθνική. Υψιστη τιμή η συμμετοχή;

“Υψιστη τιμή. Υπηρέτησα την εθνική ομάδα και είναι αναμφίβολα κάτι σημαντικό, κάτι μεγάλο. Το να ακούς τον εθνικό ύμνο της χώρας σου και να φοράς τη φανέλα με το εθνόσημο πιστεύω ότι είναι από τις πλέον σημαντικές στιγμές για κάθε ποδοσφαιριστή.

 
- Πώς κρίνετε το επίπεδο ποδοσφαίρου στην Κύπρο;

“Αρκετά καλό. Είναι ανταγωνιστικό και συναρπαστικό. Φαίνεται και από τη βαθμολογία. Υπάρχουν καλοί ποδοσφαιριστές, υπάρχει ποιότητα. Τόσο από πλευράς Κυπρίων ποδοσφαιριστών, όσο και από ξένους. Είναι όμορφο το Πρωτάθλημα και το επίπεδο είναι αρκούντως ικανοποιητικό”.

 
- Ποιος θα πάρει φέτος το Πρωτάθλημα;

“Εχουν ξεχωρίσει κάποιες ομάδες. Η Ομόνοια έχει το προβάδισμα. Εχει το +4 από τους υπόλοιπους. Πιστεύω, όμως, ότι κομβικό παιχνίδι για τον τίτλο είναι το επόμενο, ανάμεσα στην Ομόνοια και τον Απόλλωνα, με την ΑΕΛ να παρακολουθεί από κοντά. Είναι αναμφίβολα κομβικό ματς”.


“Οικογένεια… Ιερή λέξη”


- Τι έγινε εντέλει με την Πόρτσμουθ; Γιατί δεν μείνατε στην Αγγλία;

“Δεν ήταν μόνο η Πόρτσμουθ. Πιο μικρός ήταν να πάω και στη Μπέρμιγχαμ. Δεν προχώρησε όμως. Δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ των ομάδων. Δεν έχω όμως παράπονο. Κάθε εμπόδιο σε καλό. Θεωρώ ότι έζησα πολλά στην καριέρα μου ως ποδοσφαιριστής”.

 
- Εχετε μετανιώσει ποτέ για κάτι;

Δεν έχω μετανιώσει για κάτι. Τα λάθη είναι μέσα στο πρόγραμμα. Είναι μέρος του ποδοσφαίρου. Είναι παιχνίδι λαθών. Οι λάθος επιλογές μας βοηθούν εξάλλου να βρούμε την επόμενη μέρα το σωστό. Βγαίνεις πιο δυνατός μέσα από τα λάθη σου. Ποιος δεν κάνει; Σε βοηθούν για τη συνέχεια...


- Οικογένεια. Τι σημαίνει για έναν ποδοσφαιριστή;

“Ιερή λέξη. Οπως η θρησκεία και η εκκλησία. Πρέπει να πιστεύουμε στον Θεό, τον Χριστό, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να έχουμε κοντά την οικογένεια μας. Βοηθά πιστεύω κάθε ποδοσφαιριστή για να μπορεί να έχει σταθερότητα και να βγάζει τον καλύτερο του εαυτό στο γήπεδο. Ετσι λειτουργούσα εγώ τουλάχιστον”.


- Ο πατέρας σας, μας είπατε ότι σας έλεγε ιστορίες για το ποδόσφαιρο. Εσείς, ποια ιστορία θα θέλατε να διηγηθείτε στα παιδιά σας;

“Την ιστορία με την Τραπεζούντα. Αλλωστε, έχω στο σπίτι τα στιγμιότυπα. Το βίντεο του αγώνα. Τόσο από το πρώτο παιχνίδι, όσο και από τη ρεβάνς. Κάθε Αύγουστο, αρχές, βάζουμε πάντα το παιχνίδι και το βλέπουμε οικογενειακώς. Είναι κάτι σαν παράδοση. Αλλωστε, εκείνη την περίοδο όλα τα σάιτ, αλλά και γενικότερα ο Τύπος δίνει έκταση και τηρεί επίσης την παράδοση, μνημονεύοντας το γεγονός. Πάντα γίνεται αναφορά. Κάθε χρόνο από τότε. Και να θέλεις, δεν μπορείς να το ξεχάσεις…”.


- Η Αγία Νάπα, στην οποία είστε μέλος, θα ανέβει στην πρώτη τη τάξει κατηγορία;

“Αυτό θα προσπαθήσουμε. Μένουν εννιά παιχνίδια ακόμη, είμαστε τρεις βαθμούς πίσω από την κορυφή και το παλεύουμε ακόμη”.


- Τέλος, ποιο είναι το μήνυμα, που θα θέλατε να στείλετε στα νέα παιδιά, τα οποία θέλουν να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο;

“Δουλειά, υπομονή και επιμονή. Ετσι θα εκπληρώσουν τους στόχους τους. Σίγουρα, όλο αυτό, το οποίο συμβαίνει με τον κορωνοϊό δεν είναι εύκολο. Εχει αντίκτυπο και μας πήγε ξεκάθαρα πίσω. Πρέπει, ωστόσο, να έχουν υπομονή και να δουλεύουν όσο μπορούν περισσότερο”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ό,τι νεότερο!
 
Τα πιο διαβασμένα