ADVERTISING
Πέμπτη 21-10-21
Συνέντευξη Μπεκιάι: “Τίποτα δεν είναι δύσκολο, αν αγαπάς αυτό που κάνεις”

Από Δημήτρη Μπασμπαρέλα / 10 Απριλίου 2021 - 09:05

Συνέντευξη Μπεκιάι: “Τίποτα δεν είναι δύσκολο, αν αγαπάς αυτό που κάνεις”

Την τελευταία πενταετία πρόσφερε τις υπηρεσίες του στην εθνική ομάδα της Κύπρου, ως προπονητής τερματοφυλάκων, έχοντας κάνει πρωτίστως σπουδαία καριέρα στο Νησί, κυρίως υπερασπιζόμενος την εστία της Ανόρθωσης. Στη “Μεγάλη Κυρία” δούλεψε επίσης ως προπονητής τερματοφυλάκων.

Είναι μόνιμος κάτοικος Λάρνακας τα τελευταία 15 χρόνια. Ο Αριαν Μπεκιάι, περί ου ο λόγος, μιλά στο “Eltopia.com.gr” και ξεδιπλώνει το “κουβάρι” της ποδοσφαιρικής του ζωής.

Ο Ευγένιος Γκέραρντ και ο ΟΦΗ, οι τεράστιες επιτυχίες με την Ανόρθωση, το παιχνίδι κόντρα στον Λιονέλ Μέσι, ο τριπλός του ρόλος στην εθνική Κύπρου και η αποχώρηση, αλλά και άγνωστες ιστορίες από τα όσα βίωσε στα γήπεδα…

Κατάφερε να κερδίσει, όχι μόνο την καταξίωση, αλλά δημιούργησε και σπουδαίο ρεκόρ στην Ελλάδα, αφού έγινε από τους λίγους τερματοφύλακες, οι οποίοι σκόραραν.

Ψηφίστηκε επίσης και ποδοσφαιριστής της Χρονιάς για την Αλβανία το 2008. Οσο για το μήνυμά του; “Αξίζει η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο”.

 “Θετική εικόνα – Μεγάλο κεφάλαιο”

- Ησασταν στην εθνική και δη στο τεχνικό τιμ. Ασχετα αν έχετε αποχωρήσει, πώς κρίνετε την εκκίνηση της Εθνικής Κύπρου;

“Ηταν αναμφίβολα θετική η εικόνα. Εκανε και νίκη, η οποία είναι  σημαντική για ένα νέο ξεκίνημα. Η Κύπρος έχει αξιόλογους ποδοσφαιριστές, διαθέτει καλούς νεαρούς, με ταλέντο, ενώ και οι έμπειροι έχουν ποιότητα. Για μένα, είναι πολύ σημαντικό, που οι Κύπριοι ποδοσφαιριστές παίζουν πλέον στις ομάδες τους και έχουν μάλιστα σημαντικό ρόλο”.

- Πώς ήταν όλα αυτά τα χρόνια στην Εθνική;

“Είναι κεφάλαιο μεγάλο. Προσπαθήσαμε από την αρχή, αν και είχαμε δυσκολίες, λόγω του ότι κάποια παιδιά, τα οποία έπαιζαν στην Εθνική, δεν έπαιζαν στις ομάδες τους. Τότε αποφασίσαμε να κάνουμε ανανέωση με τον κ. Χριστοφόρου, οπότε και δώσαμε στον Παναγή την ευκαιρία, ενώ είχαμε και τον Γιωργαλλίδη, ο οποίος ήταν πιο έμπειρος. Ταυτόχρονα, προχωρήσαμε τις διαδικασίες και πήρε κυπριακή υπηκοότητα ο Ούρκο Πάρντο. Βέβαια, ο Παναγή είχε τραυματισμούς, αλλά από την άλλη και καλά προσόντα. Θα μπορούσαν να εξελιχθούν ακόμη καλύτερα τα πράγματα για τον ίδιο”.

 - Γιατί αποχωρήσατε;

“Είχα και ένα ακόμη κομμάτι δουλειάς, αφού πέρα από τη θέση του προπονητή τερματοφυλάκων, είχα ενασχόληση και με τους μικρούς, με τις αξιολογήσεις. Με παιδιά των 14-15 ετών, οπότε και κάναμε αξιολόγηση και σκάουτινγκ για να κατανοήσουν κυρίως τι ακριβώς ψάχνουμε από τους τερματοφύλακες. Επίσης, ένα ακόμη κομμάτι της δουλειάς, αφορούσε τους προπονητές, αφού είχα την ευθύνη και για τα διπλώματα. Αποχώρησα, διότι έληξε το συμβόλαιό μου και ο νέος προπονητής επέλεξε τους δικούς του συνεργάτες”.

 - Τι έχετε κρατήσει από την πενταετή θητεία σας;

“Καταρχάς, θα πρέπει να καταγράψουμε ότι είναι διαφορετικός ο τρόπος δουλειάς απ’ ότι στις ομάδες. Είναι λίγες οι μέρες της συνεύρεσης με τους ποδοσφαιριστές. Δουλεύεις με πληροφορίες και είναι δύσκολο να παρέμβεις περισσότερο. Πιο πολύ είναι θέμα διαχείρισης. Ωστόσο, αποκόμισα σημαντικές εμπειρίες για μένα ως προπονητής. Το να υπηρετείς μία εθνική ομάδα είναι σίγουρα τιμή. Η παρουσία μου στην Εθνική της Κύπρου θα με βοηθήσει στο μέλλον”.

- Τι αφήνετε στην άκρη και δεν το σκέφτεστε καθόλου αυτά τα πέντε χρόνια;

“Ολα θέλω να τα κρατήσω. Καθετί, που ζεις στο ποδόσφαιρο, για μένα πιστεύω ότι μπορεί να σε χρησιμεύσει. Είναι βοήθεια. Δεν υπάρχει κάτι, που πρέπει να αφήσεις. Κάθε πράγμα έχει την αξία του”.

 

“Αξίζει η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο”

- Ηταν εύκολη η ποδοσφαιρική σας διαδρομή;

“Απ’ έξω φαίνεται εύκολη. Για κάποιον, που έχει παίξει, ξέρει τις θυσίες και τις δυσκολίες για να γίνεις επαγγελματίας, οποιαδήποτε καριέρα κι αν κάνεις. Είναι δύσκολο. Θέλει προσπάθεια και δυνατό χαρακτήρα. Ολα αυτά, όμως, αξίζουν. Αξίζει η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο. Απολαμβάνεις τις επιτυχίες, κι αυτό είναι το επιστέγασμα, όσο κι αν ήταν δύσκολη η διαδρομή”.

- Ποιες ήταν οι μεγάλες δυσκολίες;

“Οι πιο δύσκολες ιστορίες ήταν ασφαλώς οι... τραυματισμοί. Σοβαροί μάλιστα. Ειλικρινά δεν θέλω να το βιώσει κανείς. Αλλωστε, για έναν ποδοσφαιριστή, μαθαίνει να είναι στο γήπεδο, να παίζει, να απολαμβάνει το ποδόσφαιρο και όταν έχει σοβαρούς τραυματισμούς και δεν αγωνίζεται, τότε σίγουρα δεν είναι ευχάριστο”.

“Δεν είναι απλά μία ποδοσφαιρική ομάδα”

- Ανόρθωση. Πήρατε Πρωτάθλημα, Κύπελλο, παίξατε στο Champions League.

“Ποδοσφαιρικά πέρασα τα καλύτερα χρόνια μου, από άποψη επιτυχιών. Είχαμε κυριολεκτικά μεγάλες επιτυχίες. Αυτό που μένει και δεν μπορείς να το σβήσεις είναι οι επιτυχίες. Αξίζει να ασχοληθείς, γι’ αυτές τις στιγμές, αυτές σε κάνουν να νιώθεις ευχαρίστηση και δικαίωση για όλες τις προσπάθειες, τις οποίες έχεις κάνει”.

- Ποια ιστορία θα θέλατε να διηγηθείτε από την παρουσία σας;

“Η Ανόρθωση έχει ιστορία. Δεν είναι απλά μία ποδοσφαιρική ομάδα. Οταν έφτασα, πριν από τα παιχνίδια ακουγόταν το τραγούδι για την Αμμόχωστο. Κάθε φορά, που το άκουγες, ήταν κάτι συγκλονιστικό, ήταν συγκινητικό. Αμέσως ένιωθες κάπως… Η είσοδος της ομάδας στους ομίλους του Champions League ήταν επίσης κορυφαία στιγμή. Ηταν η πρώτη κυπριακή ομάδα, η οποία το είχε καταφέρει. Εκείνη η διετία ήταν ομολογουμένως ονειρεμένη. Την προηγούμενη σεζόν, είχαμε πάρει αήττητοι το Πρωτάθλημα. Χάσαμε μόνο ένα ματς, στον τελικό του Κυπέλλου, από 42 συνολικά παιχνίδια. Αισθάνομαι τυχερός, που ήμουν μέλος αυτής της ομάδας. Η Ανόρθωση είναι κάτι παραπάνω από ποδόσφαιρο”.

- Ησασταν για αρκετά χρόνια η “κολώνα” της ομάδας. Τι σημαίνει αυτό για έναν τερματοφύλακα;

“Να παίζεις; Είναι σημαντικό. Ενας, που δεν παίζει, είναι δύσκολο να ανταποκριθεί. Για μένα, είναι πολύ σημαντικό, αφού δείχνει σταθερότητα, σημαίνει ότι κάνεις καλά τη δουλειά σου, δεν είναι δυνατόν να παίζεις, δίχως να κάνεις κάτι καλά. Αυτή η πορεία σταμάτησε, δυστυχώς, λόγω τραυματισμών. Στην καλύτερη στιγμή, είχα το σοβαρό τραυματισμό με τον ώμο, κι έμεινα έξι μήνες εκτός δράσης”.

“Σημάδεψαν την καριέρα μου”

- Ποιες είναι οι ομάδες της “καρδιάς σας”;

“Πέρασα υπέροχες στιγμές στην Ανόρθωση, όπως και στον ΟΦΗ. Στον ΟΦΗ πήγα μικρός και εκεί ανδρώθηκα. Βρήκα καταπληκτικούς ανθρώπους. Εκεί ήταν και ο άνθρωπος, ο οποίος ξέρουμε τι σημαίνει για τον ΟΦΗ. Οφείλω πολλά σε αυτόν τον άνθρωπο. Εκεί έμαθα να είμαι επαγγελματίας, να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες. Ηταν το κατάλληλο μέρος. Ο Ευγένιος Γκέραρντ με πίστεψε πραγματικά. Είναι σημαντικό να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, οι οποίοι θα σε βοηθήσουν για να προχωρήσεις. Ανόρθωση και ΟΦΗ είναι οι δύο ομάδες, οι οποίες σημάδεψαν την καριέρα μου. Η Ανόρθωση μου έδωσε τις επιτυχίες, οι οποίες μου έλειπαν, ενώ επίσης θα πρέπει να σου πω ότι και στην Παρτιζάν Τιράνων στα 18 μου έμαθα από την αρχή τι... σημαίνει πίεση”.

- Ολυμπιακό Λευκωσίας και Ερμής. Πώς ήταν εκεί;

“Στον Ολυμπιακό έπαιξα 4-5 παιχνίδια. Είχα τότε σοβαρό πρόβλημα με το ισχίο. Το είχα για πολλά χρόνια. Αλλωστε, έχω παίξει με ενέσεις, με φάρμακα. Με ταλαιπώρησε πολύ. Εξάλλου, ήταν και η αιτία, που σταμάτησα. Εκανα επέμβαση και ένιωθα το σώμα μου, ότι δεν ήταν αυτό που ήταν πριν… Ετσι αποφάσισα να σταματήσω”.

 

“Ολα είναι πιο εύκολα, αν αγαπάς κάτι”

- Πόσο δύσκολο είναι να είστε προπονητής τερματοφυλάκων;

“Τίποτα δεν είναι δύσκολο, αν το αγαπάς. Κάθε δουλειά έχει τις δυσκολίες της. Πάντα βρίσκεις, όμως, τον τρόπο για να είναι καλά και ευχάριστα τα πράγματα. Ολα είναι πιο εύκολα, αν κάνεις κάτι, που πραγματικά το αγαπάς”.

- Τι στοιχεία πρέπει να διαθέτει ένας καλός τερματοφύλακας;

“Είναι συνδυασμός στοιχείων. Η σωματοδομή, για παράδειγμα. Είναι σπάνιο να δεις πλέον κάποιον τερματοφύλακα, που να μην έχει την κατάλληλη. Οι τερματοφύλακες είναι πλέον από 1.90 και πάνω. Βασική προϋπόθεση. Τα κατάλληλα φυσικά προσόντα, γιατί δεν χρειάζεται να είσαι μόνο ψηλός. Είναι καθοριστικό το κομμάτι, επίσης, αυτό της ψυχολογίας. Πρέπει να είσαι δυνατός χαρακτήρας, ανθεκτικός. Να κάνεις επιπλέον διαχείριση της κρίσης. Αν δούμε τη δουλειά, την οποία καλείσαι να κάνεις, οι αποφάσεις, που πρέπει να πάρεις είναι σε μικρό χρονικό διάστημα και πρέπει να είναι όλες σωστές, θα πρέπει επίσης να διαβάζεις σωστά το παιχνίδι. Στη σύγχρονη εποχή, πρέπει να είσαι καλός και με την μπάλα στα πόδια”.

- Πώς είναι το επίπεδο στην Κύπρο από γκολκίπερ;

“Οσο είμαι στην Κύπρο, πάντα υπήρχαν αξιόλογοι τερματοφύλακες. Αν μιλήσουμε για τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν όντως υψηλού επιπέδου. Μπορούν να παίξουν και σε μεγάλο Πρωτάθλημα και επίσης σημαντικό; Μπορούν να κάνουν τη διαφορά στις ομάδες τους”.

- Διάβασα δήλωση, πριν καιρό, του Κωνσταντίνου Παναγή. Ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Αριαν Μπεκιάι. Πώς αισθάνεστε;

“Πάντα είναι ευχάριστο να ακούς καλά λόγια. Ποιος δεν θέλει να ακούει; Ο Κωνσταντίνος ήταν τότε σε δύσκολη φάση. Είχε τραυματιστεί δεύτερη φορά, έκανε την επέμβαση. Δουλέψαμε μαζί για να επιστρέψει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Είναι εξαιρετικός επαγγελματίας και έτοιμος να θυσιάσει πολλά και να δουλέψει σκληρά. Κατάφερε να κάνει κάτι δύσκολο. Είχε παίξει, θυμάμαι και στα παιχνίδια του Nations League και μάλιστα ήταν πολύ καλός”.

Το τελευταίο… ταγκό

- Μία καλή ομάδα αρχίζει από τον τερματοφύλακα;

“Οπωσδήποτε. Στην πράξη, όλες οι μεγάλες ομάδες, οι οποίες πέτυχαν μεγάλες διακρίσεις, είχαν μεγάλο τερματοφύλακα. Πρέπει να έχεις οπωσδήποτε έναν καλό τερματοφύλακα”.

- Πώς είναι να παίζεις ως αντίπαλος με τον Μέσι; Τον θυμάστε εκείνον τον αγώνα;

“Φυσικά και τον θυμάμαι. Ηταν, άλλωστε, το τελευταίο μου παιχνίδι. Ηταν η καλύτερη στιγμή να σταματήσω. Τότε, θυμάμαι, μου είχαν ζητήσει και από την Ομοσπονδία της Αλβανίας να βοηθήσω από κάποια άλλη θέση. Πάντως, για μένα, ήταν πρόκληση να παίζεις με καλούς ποδοσφαιριστές. Θα σε κάνουν καλύτερο και σένα. Είναι κίνητρο. Θέλεις να δείξεις ότι μπορείς. Κάθε ποδοσφαιριστής το έχει μέσα του. Αλλωστε, ο Μέσι δεν χρειάζεται εμένα να πω ότι είναι top class ποδοσφαιριστής, αλλά οπωσδήποτε είναι ευχάριστο συναίσθημα να παίζεις αντίπαλος με τόσο μεγάλους σε αξία ποδοσφαιριστές”.

- Ποιον θεωρείτε κορυφαίο πορτιέρε στον κόσμο και γιατί;

“Υπάρχουν πολλοί και καλοί. Με βάση τις επιτυχίες και τη διάρκεια για μένα είναι ο Νόιερ. Αποτελεί τον ορισμό του σύγχρονου τερματοφύλακα. Είναι κορυφαίος στον κόσμο”.

- Από την καριέρα σας, πέρα από το γκολ, το οποίο βάλατε με τον ΟΦΗ κόντρα στον Πανηλειακό, ποια στιγμή δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

“Δύσκολη ερώτηση. Πιστεύω, ότι η είσοδος στους ομίλους του Champions League με την Ανόρθωση ήταν σημαδιακή και με την Εθνική Αλβανίας, το παιχνίδι με την Πορτογαλία. Ηταν ένα όντως πολύ καλό παιχνίδι. Φέραμε 0-0 και παίζαμε από το 40ο λεπτό με 10 παίκτες. Ηταν το 2009. Πάντως, με μία ή δύο στιγμές δεν μπορείς να ξεχωρίσεις και να καλύψεις όλη την καριέρα του”.

- Η πιο αρνητική στιγμή;

“Ηταν δύσκολη χρονιά με τον ΟΦΗ, εκείνη τη χρονιά στα μπαράζ. Ηταν κάτι πρωτόγνωρο για την ομάδα. Ηταν δύσκολη σεζόν για όλους μας. Παίξαμε την προηγούμενη περίοδο στην Ευρώπη και μετά, την επόμενη, βρεθήκαμε στα play out. Ηταν τότε και η πρώτη χρονιά, μάλιστα, για τον θεσμό αυτό”.

- Ποια στιγμή χιουμοριστική σας έχει μείνει;

“Ηταν σε παιχνίδι στα Γιάννινα, όταν ήμουν στον ΟΦΗ. Ερχόταν πίσω από την εστία, πολλές φορές ένας τύπος. Κάτι μου έλεγε. Νόμισα, επειδή φορούσε και μπλε, ότι ήταν φίλαθλος του ΠΑΣ Γιάννινα. Μετά από το ματς, κινήθηκε προς το μέρος μου, τη στιγμή που έφευγα. Το παρεξήγησα, δεν άκουσα και τι ήθελε να μου πει και παρ’ ολίγο να δημιουργηθεί θέμα. Τελικά, ήταν ο άνθρωπος, ο οποίος ήταν επιφορτισμένος, ο υπεύθυνος για το ντόπινγκ κοντρόλ. Το εντυπωσιακό είναι ότι κάποια χρόνια μετά, βρέθηκε πάλι για την ίδια δουλειά σε παιχνίδι της Ανόρθωσης, στην Κύπρο, για το Champions League και φυσικά είχαμε την ευκαιρία να τα πούμε. Μου είχε πει ‘θυμάσαι τότε στα Γιάννινα; Το θυμάμαι ακόμη”.

 

 “Το ποδόσφαιρο είναι μικρογραφία της ζωής”

- Είστε της προπόνησης ή λέγατε ότι ‘δεν χρειάζεται, θα τα δώσουμε όλα στους αγώνες’;

“Για μένα ήταν σημαντικός σταθμός η προπόνηση. Πιστεύω άλλωστε στη δουλειά και στην προπόνηση. Με παραδείγματα. Σε όλη την καριέρα μου γνώρισα ταλαντούχα παιδιά, αλλά δεν προχώρησαν, λόγω του ότι δεν δούλευαν. Αυτοί, οι οποίοι έκαναν καριέρα, ήταν αυτοί που δούλεψαν. Οσοι δούλεψαν, έκαναν καριέρα. Η δουλειά είναι το ‘κλειδί’”.

- Βιώσατε περιστατικά ρατσισμού; Αντιμετωπίσατε τέτοια προβλήματα;

“Η σύζυγος μου είναι Ελληνίδα. Η Κρήτη είναι το δεύτερο σπίτι μας, ενώ είμαι ήδη 15 χρόνια στην Κύπρο. Βρήκα στη ζωή μου, ανθρώπους, οι οποίοι με έκαναν να νιώσω καλά. Δεν ένιωσα ξένος. Πάντα σε κάθε χώρα υπάρχουν και άνθρωποι, οι οποίοι θέλουν να δημιουργήσουν προβλήματα. Δεν έχει να κάνει με τη χώρα, έχει να κάνει με τον άνθρωπο. Ο τρόπος, που λειτουργούν αυτοί, είναι πρόβλημα… Προσωπικά, βρήκα ανθρώπους, αλλά και περιβάλλον, που με βοήθησε. Δεν πρέπει να τους δώσει το βήμα και τη σημασία ότι μπορούν να επέμβουν στις ζωές των άλλων. Τόσο η Ελλάδα, όσο και η Κύπρος είναι, εξάλλου, φιλόξενες χώρες. Δίνουν στους ανθρώπους την ευκαιρία να προχωρήσουν κι αυτό πρέπει να περάσει ως μήνυμα”.

- Με ποιες λέξεις, θα βάζατε τον τίτλο στην αυτοβιογραφία σας;

“Είναι τόσες πολλές οι στιγμές, που δεν ξέρεις πραγματικά ποιες να διαλέξεις. Δεν το έχω σκεφτεί, ειλικρινά...”.

- Ποιο θα θέλατε να είναι το μήνυμά σας;

“Το ποδόσφαιρο είναι το καλύτερο επάγγελμα. Δεν μπορείς να παίξεις ποδόσφαιρο, αν δεν το αγαπάς. Κάνεις την αγάπη σου επάγγελμα”.

- Τέλος, ποιες είναι οι συμβουλές, τις οποίες θα θέλατε να δώσετε προς τα νέα παιδιά;

“Είναι σημαντικό να είσαι στον αθλητισμό και στο ποδόσφαιρο. Είτε παίξεις σε υψηλό επίπεδο, είτε δεν παίξεις, τα κέρδη θα είναι πολλά και θα τα έχεις κρατημένα στη ζωή σου. Εχεις μόνο να κερδίσεις. Γενικότερα στον αθλητισμό, αλλά ειδικότερα και στο ποδόσφαιρο. Και ξέρεις, δεν αναφέρομαι στο οικονομικό κομμάτι. Μαθαίνεις να αγωνίζεσαι, το ποδόσφαιρο είναι μικρογραφία της ζωής”.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ό,τι νεότερο!
 
Τα πιο διαβασμένα